Oneindige deelbaarheid

Uit testwiki
Versie door imported>Wendy2209 op 2 mrt 2025 om 17:42 (growthexperiments-addlink-summary-summary:2|0|0)
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In de kansrekening is oneindige deelbaarheid de eigenschap van veel stochastische variabelen dat zij zich als de som van een willekeurig aantal stochastisch onafhankelijke gelijkverdeelde stochastische variabelen laten beschrijven. Ook de kansverdeling van een dergelijke stochastische variabele wordt oneindig deelbaar genoemd. De term werd geïntroduceerd in 1929 door de Italiaans-Oostenrijkse wiskundige Bruno de Finetti. Oneindige deelbaarheid speelt een belangrijke rol bin de theorie van lévyprocessen.

Definitie

Zij (Ω,Σ,P) een kansruimte en X:Ωd een d-dimensionale stochastische variabele daarop, dan heet X oneindig deelbaar op deze kansruimte, als er voor iedere n onderling onafhankelijke en gelijkverdeelde stochastische variabelen X1,X2,Xn:Ωd bestaan, waarvoor geldt:

i=1nXiX.

Voorbeelden

  • Elke normaal verdeelde stochatische variabele XN(μ,σ2) is oneindig deelbaar, want voor n kiest men onafhankelijke X1,X2,,XnN(1nμ,1nσ2).
  • De poissonverdeling is een discrete oneindig deelbare verdeling. De poissonverdeling met parameter (verwachtingswaarde) λ is de verdeling van de som van n onafhankelijke, poissonverdeelde variabelen met parameter 1nλ.
  • Gemakkelijk is in te zien dat de Bernoulli-verdeling, dus met P(X=1)=1P(X=0)=p, niet oneindig deelbaar is. Stel voor n=2 zijn X1 en X2 onafhankelijke gelijkverdeeld variabelen met X1+X2X. Zij kunnen niet triviaal zijn, d.w.z. slechts één waarde aannemen, want dan zou X ook triviaal zijn. Dus moeten X1 en X2 ten minste twee verschillende waarden aannemen met positieve kans, zeg a,b,ab. De som X1+X2 neemt dan met positieve kans drie verschillende waarden 2a,2b en a+b aan en is dus niet Bernoulli-verdeeld. Analoog kan worden aangetoond dat een niet-triviale verdeling die slechts een eindig aantal waarden aanneemt, niet oneindig deelbaar is.
  • Met iets meer moeite kan worden aangetoond dat de uniforme verdeling ook niet oneindig deelbaar is.

Relatie met het lévyproces

Voor de stochastische variabelen U en V bestaat precies dan een lévyproces (Xt),t met toestanden X0U,X1V, als de variabele VUoneindig deelbaar is. Dit resultaat van Paul Lévy vereenvoudigd aanmerkelijk het bewijs van het bestaan van de brownse beweging, dat als eerste bewezen werd door Norbert Wiener in 1923, aangezien gemakkelijk aangetoond kan worden dat de normale verdeling oneindig deelbaar is.

Karakteriseringen

De bovenstaande definitie is in termen van stochastische variabelen. Het is ook mogelijk oneindige deelbaarheid te karakterisen in termen van verdelingsfuncties. De verdelingsfunctie van de som van onafhankelijke gelijkverdeelde variabelen is de convolutie van de verdelingsfuncties van de termen.

Een verdelingsfunctie F is dan en slechts dan oneindig deelbaar, als er voor iedere n,n>0 een verdelingsfunctie Fn bestaat, zo, dat:

F=Fnn*,

waarin n* de n-voudige convolutie is.

Omdat de karakteristieke functie van een convolutie het product is van de afzonderlijke karakteristieke functies, kan oneindige deelbaarheid ook gekarakteriseerd worden in termen van karakteristieke functies.

Een karakteristieke functie φ is dan en slechts dan oneindig deelbaar, als er voor iedere n,n>0 een karakteristieke functie φn bestaat, zo, dat:

φ(t)=(φn(t))n,

Vanwege deze laatste eenvoudige karakterisering kan in sommige gevallen de vraag naar oneindige deelbaarheid gemakkelijk beantwoord worden. Zo geldt voor de karakteristieke functie van de chi-kwadraatverdeling met parameter m:

φ(t)=1(12it)m2=(φn(t))n,

waarin

φn(t)=1(12it)m2n

weer de karakteristieke functie is van de chi-kwadraatverdeling met parameter m/n.

Kanonieke voorstelling

Uit de karakterisering met behulp van karakteristieke functies, kunnen kanonieke voorstellingen voor oneindig deelbare verdelingen afgeleid worden.

Een verdelingsfunctie F is dan en slechts dan oneindig deelbaar, als de bijbehorende karakteristieke functie φ een van de volgende vormen heeft:

logφ(t)=iat+(eitu1itu1+u2)1+u2u2dH(u)

(formule van Lévy-Khinchin volgens Paul Lévy en Alexandr Khinchin), of

logf(t)=iatσ22t2+0(eitu1itu1+u2)dM(u)++0(eitu1itu1+u2)dN(u)

(kanonieke voorstelling volgens Lévy).

Daarin zijn a en σ reële getallen, is H een monotoon niet-dalende, begrensde functie met H()=0, en zijn M en N op (,0) respectievelijk (0,) monotoon niet-dalend met M()=N()=0, en bestaan de integralen ε0u2dM(u) und +0εu2dN(u) voor iedere ε>0.

Beide voorstellingen zijn eenduidig.

De parameter a geeft slechts een horizontale verschuiving van de verdelingsfunctie F op aan. De constante σ wordt Gauss-component genoemd. De functie H heet Lévy-Khinchin-spectraalfunctie van F respectievelijk φ, die op een niet-negatieve factor na de eigenschappen van een verdelingsfunctie heeft, de functies M en N heten Lévy-spectraalfuncties van respectievelijk F en φ.

De beide kanonieke voorstellingen zijn generalisaties van een reeds eerder door Andrej Kolmogorov gevonden voorstelling, die echter alleen geldig is voor een verdeling met eindige variantie.