Dedekind-zèta-functie

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In de algebraïsche getaltheorie, een deelgebied van de wiskunde, is de dedekind-zèta-functie van een algebraïsch getallenlichaam K, algemeen aangeduid door ζK(s), een generalisatie van de riemann-zèta-functie. De riemann-zèta-functie, die een speciaal geval is waarin K het lichaam van de rationale getallen is.

In het bijzonder kan de dedekind-zèta-functie worden gedefinieerd als een dirichletreeks. De dedekind-zèta-functie heeft een euler-product-expansie, voldoet aan een functionaalvergelijking en heeft een analytische voortzetting tot een meromorfe functie op het complexe vlak met slechts een enkelvoudige pool in s=1. De uitgebreide riemann-hypothese stelt dat Re(s)=1/2 als ζK(s)=0 en 0<Re(s)<1.

De dedekind-zèta-functie is genoemd naar Richard Dedekind, die deze functie in zijn aanvulling op Johann Dirichlets Vorlesungen über Zahlentheorie introduceerde.[1]

Definitie

De dedekind-zèta-functie ζK(s) van het algebraïsch getallenlichaam K is gedefinieerd voor complexe getallen s met Re(s)>1, door de dirichletreeks:

ζK(s)=I𝒪K1(NK/(I))s

waarin I als waarden de niet-nulzijnde idealen van de ring van de gehele getallen OK van K heeft, en NK/(I) de absolute norm van I is (die is gelijk aan de index [OK:I] van I in OK of equivalent aan de kardinaliteit van de quotiëntring OK/I). Deze som convergeert absoluut voor alle complexe getallen s met Re(s)>1.

Voetnoten

Sjabloon:References

  1. Sjabloon:En Sjabloon:Aut, 2004, §7.4.1.