Harmonische functie

Uit testwiki
Versie door imported>MichielDMN op 28 jun 2023 om 12:14 (Voorbeelden: het is niet "reëledeel")
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In de wiskunde is een harmonische functie een tweemaal continu-differentieerbare, reëelwaardige functie die voldoet aan de laplace-vergelijking, dus waarvoor de laplaciaan gelijk is aan 0.

Definitie

De tweemaal continu-differentieerbare functie f:D (met D een open deelverzameling van de n) heet harmonisch als op heel D geldt:

Δf=0.

Daarin is Δ de laplace-operator:

Δ=2x12+2x22++2xn2.

Eigenschappen

De laplace-operator is een lineaire afbeelding op de lineaire ruimte van de tweemaal continu-differentieerbare functies. De harmonische functies vormen de kern van de operator.

Etymologie

De term "harmonisch" is afkomstig van de beweging van een punt op een strakgespannen snaar die een harmonische beweging ondergaat. De oplossing van de differentiaalvergelijking voor dit type beweging kan worden geschreven in termen van sinussen en cosinussen, dus harmonische functies.

Voorbeelden

In twee dimensies:

ux=vyenuy=vx
zodat
Δu=2ux2+2uy2=xux+yuy=xvyyvx=0
Analoog voor het imaginaire deel.
  • de functie f(x,y)=exsin(y),want
2x2f(x,y)=xexsin(y)=exsin(y)
2y2f(x,y)=y(excos(y))=exsin(y)

In drie dimensies:

In n dimensies:

  • lineaire functies op de n
  • voor n2 de functie f(x1,,xn)=(x12++xn2)1n2, x0