Toeplitz-operator

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In de operatorentheorie, een deelgebied van de wiskundige analyse, is een Toeplitz-operator een lineaire operator in de Hardy-ruimte H2 geassocieerd met een gegeven begrensde functie.

Definitie

We noteren de eenheidscirkel als de eendimensionale torus 𝕋, wat hetzelfde is als het gesloten interval [0,2π] met de eindpunten geïdentificeerd. L2(𝕋) is de Hilbertruimte van kwadratisch integreerbare complexwaardige periodieke functies met periode 2π. De Hardyruimte H2 is hiervan een gesloten deelruimte. Zij P de loodrechte projectie van vectoren van L2(𝕋) op H2.

De Toeplitz-operator Tφ geassocieerd met een essentieel begrensde functie φL(𝕋) is het resultaat van de vermenigvuldiging met φ gevolgd door loodrechte projectie:[1]

Tφ:H2H2:fP(φf)

Verband met Toeplitz-matrices

De meest gebruikte orthonormale basis voor H2 bestaat uit de goniometrische functies

χn:𝕋:teint, n

Als φ een essentieel begrensde periodieke functie is met Fouriercoëfficiënten

φ^(n)=12πt=02πφ(t)χn(t)dt

dan worden de matrixelementen am,n van Tφ ten opzichte van die orthonormale basis gegeven door

am,n=(Tφχn,χm)=12πt=02πφ(t)χmn(t)dt=φ^(mn).

Met andere woorden is de matrix van Tφ constant op de diagonalen, wat precies de voorwaarde is voor een (eindige) Toeplitz-matrix.[1]

Sjabloon:Appendix

  1. 1,0 1,1 Hoofdstuk 7 in Douglas, Ronald G., "Banach Algebra Techniques in Operator Theory," Pure and Applied Mathematics 49, Academic Press 1972.