Natriumfosfide

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Sjabloon:Infobox chemische stof

Natriumfosfide is de anorganische verbinding met de formule NaA3P. Het is een zwarte vaste stof. De stof wordt vaak beschreven als het zout van NaA+ en het P3--anion.[1] NaA3P is een bron van het zeer reactieve fosfide-anion.

Naast NaA3P zijn 5 andere binaire verbindingen van natrium en fosfor bekend: NaP, NaA3PA7, NaA3PA11, NaPA7 en NaPA15.[2]

Structuur en eigenschappen

De stof kristalliseert in een hexagonale vorm, vaak aangeduid als de natriumarsenide-structuur.[3] Net als het overeenkomstige kaliumzout KA3P (kaliumfosfide) treden in vast natriumfosfide pentagecoördineerde fosforatomen op.[4]

Synthese

De eerste beschreven synthese van NaA3P dateert van het midden van de 19e eeuw door de Franse onderzoeker Alexandre Baudrimont bereidde de stof door gesmolten natrium met fosforpentachloride te behandelen.[5]

8NaA(l) + PClA5  5NaCl + NaA3P

Sinds deze eerste synthese is een groot aantal andere manieren om deze stof te bereiden beschreven. Ten gevolge van de brandbaarheid en het giftige karakter ervan wordt NaA3P (en verwante zouten) meestal in situ bereid en direct gebruikt.

  • Witte fosfor wordt door een legering van natrium en kalium gereduceerd, waarbij natriumfosfide ontstaat:[6]
PA4 + 12Na  4NaA3P
  • Fosfor reageert met natrium in 5 uur in een autoclaaf bij 150 °C tot natriumfosfide.[7]
  • De reactie kan ook uitgevoerd worden bij normele druk, maar met gebruik van een temperatuurgradiënt waarbij niet-vluchtige NaAxP (x < 3) ontstaan die vervolgens met meer natrium tot het gewenste product reageren.[8]
  • In sommige gevallen wordt een elektron-transfer-reagens, bijvoorbeeld naftaleen gebruikt. Het naftaleen vormt een oplosbaar natriumnaftalenide, dat vervolgens het fosfor reduceert.[9]

Toepassingen

Natriumfosfide wordt gebruikt als bron van het zeer reactieve fosfide-ion. Er is geen oplosmiddel voor de stof bekend, maar het reageert als slurry met zuren en elektrofielen, waarbij stoffen van het type MA3P ontstaan:[6]

NaA3P + 3EA+ EA3P  (E=H,MeA3Si)

De trimethylsilylverbinding is vluchtig (b.p. 30-35 C en 0.001 mm Hg) en oplosbaar. Hij fungeert als een oplosbare bron van "P3−".

Indiumfosfide, een half-geleider, wordt gevormd door in-situ gegenereerd natriumfosfide te laten reageren met indium(III)chloride in hete DMA als oplosmiddel. In dit proces wordt het fosforreagens uit metallisch natrium en witte fosfor gemaakt, het reageert onmiddellijk met het indiumzout.:[10]

NaA3P + InClA3 InP + 3NaCl

Commercieel kan natriumfosfide, in combinatie met zinkfosfide en aluminiumfosfide, als katalysator worden gebruikt in de polymeristaie-reacties. Als NaA3P niet aanwezig is in het ternaire mengsel dan is polymerisatie van propeen en 4-methyl-pent-1-een niet succesvol.[11]

polymerisatie van propeen

Voorzorgsmaatregelen

Natriumfosfide is een zeer gevaarlijk omdat het giftige fosfine ontstaat bij contact met water. Dit is een zeer exotherm proces zodat het doorgaans in brand resulteert. In de Verenigde Staten is het transport van NaA3P in vliegtuigen en treinen, verwijzend naar het giftige gas en het brandgevaar, door de USDOT verboden.[12]

Sjabloon:Appendix

  1. Sjabloon:Cite journal
  2. Inorganic Chemistry, Egon Wiberg, Arnold Frederick Holleman Elsevier 2001 Sjabloon:ISBN
  3. Beister, H.J.; Syassen, K.; Klein, J."Phase transition of Na3As under pressure" Zeitschrift für Naturforschung B: Chemical Sciences 1990, volume 45, p1388-p1392. Sjabloon:Doi
  4. Citefout: Onjuist label <ref>; er is geen tekst opgegeven voor referenties met de naam Dong
  5. Sjabloon:Cite journal
  6. 6,0 6,1 Sjabloon:Cite book
  7. Sjabloon:Cite journal
  8. Sjabloon:Cite journal
  9. Peterson, D. J. 1967. US Patent No. 3,397,039.
  10. Sjabloon:Cite journal
  11. Atarashi, Y.; Fukumoto, O. Japanese Patent No. JP 42,006,269.
  12. Sjabloon:Cite web