Indium(III)chloride

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Sjabloon:Infobox chemische stof

Indium(III)chloride, ook wel indiumtrichloride is de chemische verbinding van indium en chloor met de formule InClA3. Dit zout is een witte, vlokachtge vaste stof die in de organische synthese toegepast wordt als lewiszuur. Het is eveneens de makkelijkst toegankelijke oplosbare indium-verbinding.[1]

Synthese en structuur

Als relatief elektropositief metaal reageert indium snel met chloorgas tot InClA3. Het zout is zeer goed oplosbaar in water en vervloeid makkelijk met waterdamp uit de lucht.[2] Er is ook een synthese beschreven waarbij gebruik gemaakt wordt van een elektrochemische cel waarbij een mengsel van benzeen en methanol als oplosmiddel fungeert.[3]

Net als AlCl3 en TlCl3, kristalliseert InCl3 als een dichtste stapeling van chloride-ionen waarin octaëdrische gecoördineerde indium(III)-ionen in lagen een plaats vinden.[4] Deze structuur komt ook voor in YCl3,[5] maar niet GaCl3. Gallium staat in het periodiek systeem in dezelfde groep, maar een periode eerder en GaClA3 kristalliseet als dimeer: GaA2ClA6.[5] Gesmolten InClA3 geleidt de elektrische stroom,[4] terwijl AlClA3, ook in dezelfde groep als indium, maar nog een periode eerder dan gallium, dit niet doet maar overgaat in een moleculair dimeer AlA2ClA6.[6]

Reacties

InClA3 is een lewiszuur en vormt makkelijk complexen met liganden "L" van het type InClA3L, InClA3LA2 en InClA3LA3. Met het chloride-ion worden bijvoorbeeld het tetraëdrische InClA4A, het ion InClA5A2 als trigonale bipyramide en het octaëdrische InClA6A3-ion gevormd..[4]

Opgelost in ether reageert InClA3 met lithiumhydride, LiH, waarbij LiInHA4 gevormd wordt. Deze instabiele verbinding ontleed al Sjabloon:Nowrap en wordt in de organische synthese in situ gegenereerd en gebruikt als reducerend reagens[7] en als uitgangsstof voor tertiaire amine- en fosfine-complexen van indigaan, InHA3.[8]

Trimethylindium, In(CHA3)A3 kan op basis van InClA3 op verschillende manieren bereid worden. De reacties verlopen in di-ethylether. Methyllithium of het grignard-reagens MeMgI leiden beide tot In(CHA3)A3. Triethylindium ontstaat op vergelkijkbare wijze als ChA3CHA2MgBr als grignard-reagens wordt ingezet.[9]

InCl3+3LiMeMe3In.OEt2+3LiCl
InCl3+3MeMgIMe3In.OEt2+3MgClI
InCl3+3EtMgBrEt3In.OEt2+3MgBrA2

Met metallisch indium reageert InClA3 bij hoge temperatuur tot op het oog verbindingen met een lagere valentie van indium. Deze verbindingen worden echter meestal beter beschreven als gemengde indium(I)indium(III)-verbindingen. Voorbeelden zijn: In5Cl9, In2Cl3 en InCl.[4]

InCl3 als katalysator

Indium(III)chloride wordt als lewiszuur ingezet als katalysator in organische reacties als de Friedel-Craftsacylerings en Diels-Alderreacties. Als voorbeeld van de laatste reactie kan onderstaand voorbeeld dienen. De reactie wordt uitgevoerd bij kamertemperatuur met een 1 mol% katalysator in een acetonitril-water mengsel. De eerste stap is een Knoevenagel-condensatie tussen het barbituurzuur (zwart) en het aldehyde (blauw). De tweede stap is de Diels-Alderreactie tussen het condensatieproduct en de onverzadigde ether (rood). Met de katalisator is de opbrengst 90% en het transisomeer vertegenwoordigt daarvan 70%. Zonder katalysator is de opbrengst slechts 65% met 50% trans product.[10] De aanduiding trans heeft betrekking op de oriëntatie van de fenylring (blauw) en de ethoxygroep aan de ring. Trans wil zeggen dat de ene groep naar boven wijst, terwijl de andere naar onder staat.

Indium chloride application, reaction product is mixture of cis-trans isomers

Sjabloon:Appendix

  1. Araki, S.; Hirashita, T. "Indium trichloride" in Encyclopedia of Reagents for Organic Synthesis (Ed: L. Paquette) 2004, J. Wiley & Sons, New York. Sjabloon:Doi.
  2. Indium Trichloride
  3. Habeeb, J. J.; Tuck, D. G. "Electrochemical Synthesis of Indium(III) Complexes" Inorganic Syntheses, 1979, volume XIX, Sjabloon:ISBN
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Egon Wiberg, Arnold Frederick Holleman (2001) Inorganic Chemistry, Elsevier Sjabloon:ISBN
  5. 5,0 5,1 Wells, A.F. Structural Inorganic Chemistry, Oxford: Clarendon Press, 1984. Sjabloon:ISBN.
  6. Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Butterworth-Heinemann. Sjabloon:ISBN.
  7. Main Group Metals in Organic Synthesis vol 1, ed. Hisashi Yamamoto, Koichiro Oshima, Wiley VCH, 2004, Sjabloon:ISBN
  8. The Group 13 Metals Aluminium, Gallium, Indium and Thallium: Chemical Patterns and Peculiarities, Simon Aldridge, Anthony J. Downs, Wiley, 2011, Sjabloon:ISBN
  9. Main Group compounds in Inorganic Syntheses, vol 31, By Schultz, Neumayer, Marks; Ed., Alan H. Cowley, John Wiley & Sons, Inc., 1997, Sjabloon:ISBN
  10. An efficient synthesis of novel pyrano[2,3-d]- and furopyrano[2,3-d]pyrimidines via Indium-Catalyzed Multicomponent Domino Reaction Prajapati, D. Mukut Gohain, M. Beilstein Journal of Organic Chemistry 2006, 2:11 Sjabloon:Doi