Benzeenhexoltrisoxalaat

Benzeenhexoltrisoxalaat is een chemische verbinding, een koolstofoxide met de molecuulformule $\mathrm{C}{\phantom{A}}_{12}\mathrm{O}{\phantom{A}}_{12}$. Het molecuul bestaat uit een benzeenkern, waarin de zes waterstofatomen vervangen zijn door drie oxalaat-groepen. De stof kan ook beschouwd worden als de zesvoudige ester van benzeenhexol met oxaalzuur.

De stof is in 1967 voor het eerst beschreven door H.S. Verter en R. Dominic.

Zie ook

• Tetrahydroxy-1,4-benzochinonbisoxalaat
• Tetrahydroxy-1,4-benzochinonbiscarbonate
• Benzeenhexoltriscarbonate