Orthogonale polynomen

Uit testwiki
Versie door imported>Wutsje op 1 jan 2023 om 04:20 (ortogonaal -> orthogonaal)
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In de wiskunde is een stelsel orthogonale polynomen een rij polynomen van toenemende graad die onderling orthogonaal zijn met betrekking tot een of ander inproduct. Veel gebruikte en bekende stelsls zijn de hermite-polynomen, de laguerre-polynomen, de legendre-polynomen, de jacobi-polynomen en de chebyshev-polynomen. Orthogonale polynomen treden op als oplossingen van speciale differentiaalvergelijkingen en vinden toepassing in numerieke benaderingen van integralen.

Definitie

Een stelsel polynomen P0,P1,,Pn,, waarin Pn een polynoom van de graad n is, heet orthogonaal op het interval [a,b] met betrekking tot de gewichtsfunctie w(x), als voor nm geldt:

abw(x)Pn(x)Pm(x)dx=0

Als de polynomen genormeerd zijn, d.w.z.

P2=abw(x)(Pn(x))2dx=1

dan heet het stelsel orthonormaal:

abw(x)Pn(x)Pm(x)dx=δnm

met δnm de kroneckerdelta, dus 1 als n=m en 0 nm.

Constructie

Een stelsel orthogonale polynomen kan geconstrueerd worden door orthogonalisering van de rij eenvormen 1,x,x2,,xn, met behulp van de Gram-Schmidtmethode.

De coëfficiënten van de polynoom Pn+1 uit een orthogonaal stelsel volgen, op een schaalfactor na, ook uit de eis dat Pn+1 orthogonaal moet zijn met de voorgaande polynomen P0,P1,,Pn.

Voorbeeld

Een orthogonaal stelsel voor het interval [1,1] en gewichtsfunctie w(x)=1 wordt bepaald door:

P0(x)=1
P1(x)=x+a=x, want
11P0(x)P1(x)dx=11(x+a)dx=2a=0, dus a=0
P2(x)=x2+bx+a=x213, want
11P0(x)P2(x)dx=11(x2+bx+a)dx=23+2a=0, dus a=13.
11P1(x)P2(x)dx=11x(x2+bx+a)dx=23b=0, dus b=0.

Enzovoort; steeds is 1 als coëfficiënt van de hoogste macht gekozen.

De berekeningen kunnen sterk vereenvoudigd worden door de constatering dat

  • vanwege de orthogonaliteit met P0(x)=1, voor alle overige polynomen geldt:
11Pn(x)dx=0
  • vanwege de orthogonaliteit met P0(x)=1 en P1(x)=x, alle polynomen slecht uit alleen even machten of alleen oneven machten van x bestaan.

Zo krijgt men:

P3(x)=x3+ax=x335x, want
11P1(x)P3(x)dx=11(x4+ax2)dx=25+23a=0, dus a=35.

Met de Gram-Schmidtmethode, met het inproduct

Pi,Pj=11Pi(x)Pj(x)dx

krijgt men:

P0(x)=1
P1(x)=x, want P0,x=0
P2(x)=x2P0,x2P0,P0P0(x)=x22321=x213
P3(x)=x31,x321x,x323xx213,x3x213,x213(x213)=x335x,
want x,x3=25,1,x3=0 en x213,x3=0

Voorbeelden van orthogonale stelsels

Tabel
Integratiegrenzen gewichtsfunctie polynomen
a b w(x) Rn(x)
1 1 1 legendre-polynoom
a b (xa)p(bx)q jacobi-polynoom
1 1 11x2 chebyshev-polynoom
eerste soort
1 1 1x2 chebyshev-polynoom
tweede soort
exp(x2) hermite-polynoom
0 exp(x) laguerre-polynoom
0 xpexp(x) geassocieerd
laguerre-polynoom

De coëfficiënten van de polynomen en van hun afgeleiden zijn evenals hun nulpunten in een tabel te vinden.