Telmaat

Uit testwiki
Versie door imported>Madyno op 16 jun 2020 om 08:32
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In de maattheorie, een deelgebied van de wiskunde, is de telmaat een intuïtieve manier om een maat op te leggen aan een verzameling: de "grootte" van een eindige deelverzameling is het aantal elementen van deze deelverzameling. Van een oneindige deelverzameling is de telmaat ook oneindig.

Definitie

Laat (Ω,Σ) een meetbare ruimte zijn met Σ de sigma-algebra van alle deelverzamelingen van Ω. De functie μ op deze meetbare ruimte, gedefinieerd door:

μ(A)={|A|voor eindige deelverzamelingen AΩvoor oneindige deelverzamelingen AΩ

heet de telmaat, en is een maat op (Ω,Σ).

Daarbij is |A| de kardinaliteit van A, dus voor eindige deelverzamelingen het aantal elementen.

De telmaat maakt het mogelijk veel uitspraken over Lp-ruimten, zoals de ongelijkheid van Cauchy-Schwarz, de ongelijkheid van Hölder of de ongelijkheid van Minkowski, om te zetten naar een meer bekende setting. Als Ω={1,,n} en S=(Ω,Σ,μ) de maatruimte is met telmaat μ op Ω, dan is Lp(S) gelijk aan n (of n), met een norm gedefinieerd door

xp=(i=1n|xi|p)1/p

voor x=(x1,,xn). Het delen van de telmaat μ door het aantal n van elementen in Ω geeft de discrete uniforme verdeling.

Als Ω de verzameling van natuurlijke getallen is en S de maatruimte met telmaat op Ω, dan bestaat Lp(S) uit de rijen x=(xn) waarvoor geldt

xp=(i=1|xi|p)1/p<

Deze zogenaamde Lp-ruimte wordt vaak geschreven als p.

De telmaat op telbare verzamelingen is ook nuttig om stellingen uit Lebesgue-integratie theorie toe te passen op rijen. Voorbeelden zijn onder andere de monotone convergentiestelling, het lemma van Fatou, de gedomineerde convergentiestelling en de stelling van Fubini.