Zwaveldichloride

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Sjabloon:Infobox chemische stof

Zwaveldichloride is een corrosieve anorganische verbinding van chloor en zwavel, met als brutoformule SCl2. De stof komt voor als een rode vloeistof met een indringende geur, die exotherm hydrolyseert in water, met vorming van waterstofchloride. Het wordt gebruikt als precursor in de synthese van organische zwavelverbindingen.

Zwaveldichloride reageert hevig met aluminium, natrium, salpeterzuur en distikstofpentaoxide.

Synthese

Zwaveldichloride kan op twee manieren bereid worden:

SA8+4ClA24SClA2
SA2ClA2+ClA22SClA2

Toepassingen

Zwaveldichloride wordt in een aantal organische syntheses gebruikt om alkenen om te zetten naar chloor-gesubstitueerde thio-ethers. Zo leidt de reactie van etheen met zwaveldichloride tot de vorming van het zeer giftige mosterdgas.[1]

Zwaveldichloride is tevens precursor in de synthese van tal van anorganische zwavelverbindingen. Indien het in reactie met fluorhoudende zouten wordt gebracht, wordt het corrosieve zwaveltetrafluoride (SF4) gevormd. In reactie met ammoniak wordt tetrazwaveltetranitride (S4N4) gevormd.

Zie ook

Sjabloon:Appendix

  1. Sjabloon:En Sjabloon:Aut (1996) - An Introduction to Organosulfur Chemistry, John Wiley and Sons, Chichester - Sjabloon:ISBN