Zestien-kwadratenidentiteit van Pfister

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In de algebra is de zestien-kwadratenidentiteit van Pfister een niet-bilineaire identiteit van de vorm

(x12+x22+x32+x42++x162)(y12+y22+y32+y42++y162)=z12+z22+z32+z42++z162

Deze identiteit werd in de jaren 1960 voor het eerst bewezen door Hans Zassenhaus en Wolfgang Eichhorn.[1] en ongeveer tegelijkertijd werd de identiteit onafhankelijk daarvan door Albrecht Pfister bewezen.[2] Er zijn verschillende versies, een beknopte luidt als volgt:

z1=x1y1x2y2x3y3x4y4x5y5x6y6x7y7x8y8+u1y9u2y10u3y11u4y12u5y13u6y14u7y15u8y16
z2=x2y1+x1y2+x4y3x3y4+x6y5x5y6x8y7+x7y8+u2y9+u1y10+u4y11u3y12+u6y13u5y14u8y15+u7y16
z3=x3y1x4y2+x1y3+x2y4+x7y5+x8y6x5y7x6y8+u3y9u4y10+u1y11+u2y12+u7y13+u8y14u5y15u6y16
z4=x4y1+x3y2x2y3+x1y4+x8y5x7y6+x6y7x5y8+u4y9+u3y10u2y11+u1y12+u8y13u7y14+u6y15u5y16
z5=x5y1x6y2x7y3x8y4+x1y5+x2y6+x3y7+x4y8+u5y9u6y10u7y11u8y12+u1y13+u2y14+u3y15+u4y16
z6=x6y1+x5y2x8y3+x7y4x2y5+x1y6x4y7+x3y8+u6y9+u5y10u8y11+u7y12u2y13+u1y14u4y15+u3y16
z7=x7y1+x8y2+x5y3x6y4x3y5+x4y6+x1y7x2y8+u7y9+u8y10+u5y11u6y12u3y13+u4y14+u1y15u2y16
z8=x8y1x7y2+x6y3+x5y4x4y5x3y6+x2y7+x1y8+u8y9u7y10+u6y11+u5y12u4y13u3y14+u2y15+u1y16
z9=x9y1x10y2x11y3x12y4x13y5x14y6x15y7x16y8+x1y9x2y10x3y11x4y12x5y13x6y14x7y15x8y16
z10=x10y1+x9y2+x12y3x11y4+x14y5x13y6x16y7+x15y8+x2y9+x1y10+x4y11x3y12+x6y13x5y14x8y15+x7y16
z11=x11y1x12y2+x9y3+x10y4+x15y5+x16y6x13y7x14y8+x3y9x4y10+x1y11+x2y12+x7y13+x8y14x5y15x6y16
z12=x12y1+x11y2x10y3+x9y4+x16y5x15y6+x14y7x13y8+x4y9+x3y10x2y11+x1y12+x8y13x7y14+x6y15x5y16
z13=x13y1x14y2x15y3x16y4+x9y5+x10y6+x11y7+x12y8+x5y9x6y10x7y11x8y12+x1y13+x2y14+x3y15+x4y16
z14=x14y1+x13y2x16y3+x15y4x10y5+x9y6x12y7+x11y8+x6y9+x5y10x8y11+x7y12x2y13+x1y14x4y15+x3y16
z15=x15y1+x16y2+x13y3x14y4x11y5+x12y6+x9y7x10y8+x7y9+x8y10+x5y11x6y12x3y13+x4y14+x1y15x2y16
z16=x16y1x15y2+x14y3+x13y4x12y5x11y6+x10y7+x9y8+x8y9x7y10+x6y11+x5y12x4y13x3y14+x2y15+x1y16

waar de ui gelijk zijn aan,

u1=1c((ax12+x22+x32+x42+x52+x62+x72+x82)x92x1(bx1x9+x2x10+x3x11+x4x12+x5x13+x6x14+x7x15+x8x16))
u2=1c((x12+ax22+x32+x42+x52+x62+x72+x82)x102x2(x1x9+bx2x10+x3x11+x4x12+x5x13+x6x14+x7x15+x8x16))
u3=1c((x12+x22+ax32+x42+x52+x62+x72+x82)x112x3(x1x9+x2x10+bx3x11+x4x12+x5x13+x6x14+x7x15+x8x16))
u4=1c((x12+x22+x32+ax42+x52+x62+x72+x82)x122x4(x1x9+x2x10+x3x11+bx4x12+x5x13+x6x14+x7x15+x8x16))
u5=1c((x12+x22+x32+x42+ax52+x62+x72+x82)x132x5(x1x9+x2x10+x3x11+x4x12+bx5x13+x6x14+x7x15+x8x16))
u6=1c((x12+x22+x32+x42+x52+ax62+x72+x82)x142x6(x1x9+x2x10+x3x11+x4x12+x5x13+bx6x14+x7x15+x8x16))
u7=1c((x12+x22+x32+x42+x52+x62+ax72+x82)x152x7(x1x9+x2x10+x3x11+x4x12+x5x13+x6x14+bx7x15+x8x16))
u8=1c((x12+x22+x32+x42+x52+x62+x72+ax82)x162x8(x1x9+x2x10+x3x11+x4x12+x5x13+x6x14+x7x15+bx8x16))

en

a=1,b=0,c=x12+x22+x32+x42+x52+x62+x72+x82.

De ui dan gehoorzamen aan

u12+u22+u32+u42+u52+u62+u72+u82=x92+x102+x112+x122+x132+x142+x152+x162

De identiteit laat dus zien dat het product van twee sommen van zestien kwadraten in het algemeen de som is van zestien rationale kwadraten. Als alle xi,yi met i>8 gelijk worden gesteld aan nul, dan reduceert deze identiteit tot de acht-kwadratenidentiteit van Degen.

Er bestaat geen zestien kwadratenidentiteit waarbij alleen bilineaire functies betrokken zijn aangezien de stelling van Hurwitz laat zien dat een identiteit van de vorm

(x12+x22+x32++xn2)(y12+y22+y32++yn2)=z12+z22+z32++zn2

met de zi bilineair functies van de xi en yi alleen mogelijk is voor n ∈ {1, 2, 4, 8}.

De meer algemenere stelling van Pfister (1965) laat echter zien dat als de zi rationale functies zijn van slechts één verzameling van variabelen, (dus een noemer heeft), dat het dan mogelijk is voor alle n=2m.[3] Er bestaan dus ook niet-bilineaire versies van de vier-kwadratenidentiteit van Euler en de acht-kwadratenidentiteit van Degen.

Zie ook

Voetnoten

Sjabloon:References

  1. Sjabloon:Aut en Sjabloon:Aut, Herleitung von Acht- und Sechzehn-Quadrate-Identitäten mit Hilfe von Eigenschaften der verallgemeinerten Quaternionen und der Cayley-Dicksonchen Zahlen, Arch. Math. 17 (1966), blz. 492-496
  2. Sjabloon:Aut, Zur Darstellung von -1 als Summe von Quadraten in einem Körper, 'J. London Math. Soc. 40 (1965), blz. 159-165
  3. Sjabloon:Aut, Pfister's Theorem on Sums of Squares, Keith Conrad, (zie hier)