Wet van Graham

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De wet van Graham, ook wel Grahams wet van effusie genoemd, is een natuurkundige wet die in 1829 geformuleerd werd door de Schotse scheikundige Thomas Graham.[1][2] Graham kwam er tijdens een experiment achter dat de mate van effusie (uitstroom) van een gas omgekeerd evenredig is met de wortel van de massa van zijn delen. In formule luidt de wet:

Effusiesnelheid1Effusiesnelheid2=M2M1

waarin:

  • Effusiesnelheid1 de mate van effusie van het eerste gas is;
  • Effusiesnelheid2 de mate van effusie van het tweede gas is;
  • M1 de molaire massa van het eerste gas is;
  • M2 de molaire massa van het tweede gas is.

Sjabloon:Appendix

  1. A short Account of Experimental Researches on the Diffusion of Gases Through Each Other, and Their Separation by Mechanical Means (1829)
  2. On the law of Diffusion of Gases (1833)