Vandermonde-matrix

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In de lineaire algebra, een deelgebied van de wiskunde, is een Vandermonde-matrix, vernoemd naar de 18e-eeuwse Franse wiskundige Alexandre-Théophile Vandermonde, een matrix met als opgelegde voorwaarde dat elke rij in deze matrix uit een meetkundige rij moet bestaan, dat wil zeggen, een m×n-matrix van de vorm:

V=[1α1α12α1n11α2α22α2n11α3α32α3n11αmαm2αmn1]

of

Vi,j=αij1

voor alle indices i en j.[1] Sommige auteurs gebruiken de getransponeerde van de bovenstaande matrix.

Een Vandermonde-matrix wordt dus volledig bepaald door de getallen αi(i=1,2,,n).

Veeltermevaluatie

De Vandermonde-matrix komt aan bod bij het evalueren van een polynoom

v(x)=i=0nvixi

in een aantal punten x0,x1,,xm.

Door de Vandermonde-matrix

V=[1x0x02x0n1x1x12x1n1xmxm2xmn]

te vermenigvuldigen met de vector

v=(v0,v1,,vn)

krijgt men de vector met de te berekenen waarden:

Vv=(v(x0),v(x1),,v(xm))

Als de punten x0,x1,,xn1 de n-de eenheidswortels zijn, komt dit neer op de berekening van de discrete fouriertransformatie van v.

Interpolatie van een polynoom

Nauw verwant met het vorige probleem is dat van de interpolatie van een polynoom: gegeven n+1 verschillende punten (xi,yi),i=0,1,,n, bepaal de polynoom p(x) van de graad n die door de gegeven punten loopt; met andere woorden waarvoor geldt dat voor i=0,,n

p(xi)=j=0npjxij=yi

Om de onbekende coëfficiënten p0,p1,,pn te vinden moet men het volgende stelsel van lineaire vergelijkingen oplossen, geschreven in matrixnotatie:

[1x0x02x0n1x1x12x1n1xnxn2xnn][p0p1pn]=[y0y1yn].

De coëfficiëntenmatrix van dit stelsel is een Vandermonde-matrix. Een Vandermonde-matrix is echter slecht geconditioneerd, wat betekent dat er grote afwijkingen kunnen optreden in de berekende waarden p0,p1,,pn bij kleine veranderingen in y0,y1,,yn.

Determinant

De determinant van een vierkante Vandermonde-matrix Vn van de orde n>1 is:

Vn=|1x1x12x1n2x1n11x2x22x2n2x2n11xnxn2xnn2xnn1|

Het aantal variabelen xi in deze determinant is n.

Voor deze determinant geldt:

Vn=1i<jn(xjxi)

Het bewijs van deze stelling gaat met volledige inductie naar het aantal variabelen n in de determinant.

Voor n=2 is de bewering juist.

V2=|1x11x2|=x2x1

Er wordt in het volgende gebruikgemaakt van de regels voor het vegen van een determinant.

Stel dat de bewering juist is voor zekere n, dan geldt:

Vn+1=|1x1x12x1n1x1n1x2x22x2n1x2n1xn+1xn+12xn+1n1xn+1n|=|1x1x12x1n101x2x22x2n1x2nx2n1x11xn+1xn+12xn+1n1xn+1nxn+1n1x1|

De tweede determinant ontstaat door in de eerste determinant x1 maal de voorlaatste kolom van de laatste kolom af te trekken. Zo van achter naar voren voortgaand, ontstaat door steeds x1 maal een kolom van de volgende kolom af te trekken:

Vn+1=|100001x2x1x22x2x1x2n1x2n2x1x2nx2n1x11xn+1x1xn+12xn+1x1xn+1n1xn+1n2x1xn+1nxn+1n1x1|

Omdat op de eerste rij, behalve op de eerste plaats alleen maar 0 staat, volgt:

Vn+1=|x2x1x22x2x1x2n1x2n2x1x2nx2n1x1xn+1x1xn+12xn+1x1xn+1n1xn+1n2x1xn+1nxn+1n1x1|

Uit elke rij kan een gemeenschappelijke factor worden gehaald:

Vn+1=(x2x1)(xn+1x1)|1x2x2n2x2n11xn+1xn+1n2xn+1n1|

De overblijvende determinant is een Vandermonde-determinant van de orde n, die volgens de inductieveronderstelling de juiste vorm heeft.

Sjabloon:Appendix

  1. Sjabloon:En Sjabloon:Aut en Sjabloon:Aut (1991), Topics in matrix analysis, Cambridge University Press. paragraaf 6.1