Telluurtetrachloride

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Sjabloon:Infobox chemische stof

Telluurtetrachloride is een anorganische verbinding van telluur en chloor, met als brutoformule TeCl4. De stof komt voor als lichtgele vluchtige kristallen. De structuur is vergelijkbaar met die van telluurtetrabromide.

Synthese

Telluurtetrachloride kan bereid worden door het vrije element telluur te laten reageren met een overmaat dichloor:

Te + 2 Cl2 TeCl4

Het product kan opgezuiverd worden via destillatie.[1]

Structuur

In de gasfase komt telluurtetrachloride voor als monomeren, waarvan de zogenaamde seesaw-structuur vergelijkbaar is met die van zwaveltetrafluoride.[2] De geometrie wordt voorspeld door de VSEPR-theorie. In de vaste toestand komt de verbinding voor als monokliene kristallen, behorend tot ruimtegroep C12/c1. Telluurtetrachloride vormt dan tetramere clusters: Te4Cl16.

Telluurtetrachloride als monomeer in de gasfase
Telluurtetrachloride als tetramere structuur in de vaste fase

Eigenschappen

Telluurtetrachloride sublimeert bij 200 °C onder een druk van 0,1 mm Hg.[3] Vergelijkbaar met telluurtetrabromide ioniseert de stof in gesmolten toestand:

TeCl4  TeCl3+ + Cl

Hierbij worden echter nog complexere ionen, waaronder Te2Cl102−, gevormd.[3]

Toepassingen

Telluurtetrachloride wordt sporadisch in de organische synthese aangewend. Het bindt namelijk met alkenen, waarbij organotelluurverbindingen van het type Cl-C-C-TeCl3 ontstaan. Hieruit kan telluur verwijderd worden door reactie met natriumsulfide. Daarnaast reageert telluurtetrachloride met elektronenrijke aromaten tot arylverbindingen.

Sjabloon:Appendix

  1. Sjabloon:En Sjabloon:Aut (1950) - Tellurium(IV) chloride, Inorganic Syntheses 3, pp. 140–142 - Sjabloon:ISBN
  2. Sjabloon:En Sjabloon:Aut (1999) - Advanced Inorganic Chemistry (6th ed.), New York: Wiley-Interscience - Sjabloon:ISBN
  3. 3,0 3,1 Sjabloon:En Sjabloon:Aut (1997) - Chemistry of the Elements (2nd ed.), Oxford: Butterworth-Heinemann - Sjabloon:ISBN