Riemann-Xi-functie

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De Riemann-Xi-functie op het complexe vlak. De kleur van een punt s codeert de waarde van ξ(s); Des te donker de kleur, des te dichter de waarde bij nul zit.

In de analytische getaltheorie, een deelgebied van de wiskunde, is de Riemann-Xi-functie een variant op de Riemann-zèta-functie, vernoemd naar de Duitse wiskundige Bernhard Riemann.

Definitie

Riemann's oorspronkelijke xi-functie (met een kleine letter ξ) is door Edmund Landau hernoemd naar Xi-functie met een grote letter Ξ. Landau's versie met een kleine letter Xi (ξ) wordt als volgt gedefinieerd:

ξ(s)=12s(s1)πs/2Γ(12s)ζ(s)[1]

waarbij s. De ζ(s) staat voor de Riemann-zèta-functie en de Γ(s) staat voor de gammafunctie.

De Xi-functie (Ξ) van Landau wordt als volgt gedefinieerd:

Ξ(z)=ξ(12+zi)

waarbij

Ξ(z)=Ξ(z).

Waarden

De algemene vorm van de xi-functie voor hele getallen gaat als volgt:

ξ(2n)=(1)n+1n!(2n)!B2n22n1πn(2n1)

waarin Bn staat voor het n-ste bernoulligetal. Bijvoorbeeld

ξ(2)=π6

Reeksontwikkeling

De functie heeft de reeksontwikkeling

ddzlnξ(z1z)=n=0λn+1zn,

waarbij

λn=1(n1)!dndsn[sn1logξ(s)]|s=1=ρ[1(11ρ)n],

Sjabloon:Appendix