Renium(V)chloride

Renium(V)chloride is een chloride van renium, met als brutoformule ReCl₅. De stof komt voor als een rood-bruine kristallijne vaste stof, die ontleedt bij contact met water. Hierbij wordt onder meer zoutzuur (HCl) gevormd.

Synthese

Renium(V)chloride kan bereid worden door chlorering van renium bij 500 °C:

$\mathrm{2}\mathrm{R}\mathrm{e}\mathrm{+}\mathrm{5}\mathrm{C}{\mathrm{l}}_{\mathrm{2}}\mathrm{⟶}\mathrm{2}\mathrm{R}\mathrm{e}\mathrm{C}{\mathrm{l}}_{\mathrm{5}}$

Het gevormde product kan door middel van herhaalde sublimaties opgezuiverd worden.

Kristalstructuur en eigenschappen

Renium(V)chloride neemt een monokliene kristalstructuur aan. Het behoort tot ruimtegroep P2₁/c. De verbinding komt voor als het dimeer Re₂Cl₁₀, zoals boraan, waarbij 2 chlorideliganden een brug vormen tussen 2 reniumatomen. Renium(V)chloride heeft een relatief laag smeltpunt (220 °C) en is paramagnetisch.

Thermische ontleding van renium(V)chloride leidt tot vorming van renium(III)chloride en chloorgas.

Renium(V)chloride is zeer gevoelig voor lucht en vocht. Het recipiënt moet steeds goed gesloten blijven, anders vormt zich een bruine vloeistof.

Reactiviteit

Renium(V)chloride kent weinig praktische toepassingen. Het wordt daarom hoofdzakelijk bij academisch onderzoek in het laboratorium aangewend. Renium(V)chloride is een vrij reactieve molecule, mede omdat renium voorkomt in de ongewone oxidatietoestand +V. Het zal daarom snel reageren met andere reactieve moleculen tot lagere oxidatietoestanden. Een voorbeeld is de reductie van renium(V)chloride met dichloormonoxide:

$\mathrm{R}\mathrm{e}\mathrm{C}{\mathrm{l}}_{\mathrm{5}}\mathrm{+}\mathrm{3}\mathrm{C}{\mathrm{l}}_{\mathrm{2}}\mathrm{O}\mathrm{⟶}\mathrm{R}\mathrm{e}{\mathrm{O}}_{\mathrm{3}}\mathrm{C}\mathrm{l}\mathrm{+}\mathrm{5}\mathrm{C}{\mathrm{l}}_{\mathrm{2}}$

Het kan complexeren met bepaalde anionische liganden, zoals thiocyanaat:

$\mathrm{R}\mathrm{e}\mathrm{C}{\mathrm{l}}_{\mathrm{5}}\mathrm{+}\mathrm{6}\mathrm{C}\mathrm{N}{\mathrm{S}}^{\mathrm{-}}\mathrm{⟶}\mathrm{[}\mathrm{R}\mathrm{e}\mathrm{(}\mathrm{C}\mathrm{N}\mathrm{S}{\mathrm{)}}_{\mathrm{6}}{\mathrm{]}}^{\mathrm{-}}\mathrm{+}\mathrm{5}\mathrm{C}{\mathrm{l}}^{\mathrm{-}}$

Renium(V)chloride is reactief genoeg om zelfs met bepaalde oplosmiddelen, zoals ammoniak, te reageren:

$\mathrm{R}\mathrm{e}\mathrm{C}{\mathrm{l}}_{\mathrm{5}}\mathrm{+}\mathrm{2}\mathrm{N}{\mathrm{H}}_{\mathrm{3}}\mathrm{⟶}\mathrm{R}\mathrm{e}\mathrm{C}{\mathrm{l}}_{\mathrm{3}}\mathrm{(}\mathrm{N}{\mathrm{H}}_{\mathrm{2}}{\mathrm{)}}_{\mathrm{2}}\mathrm{+}\mathrm{2}\mathrm{H}\mathrm{C}\mathrm{l}$

Zie ook

• Renium(III)chloride