Pentakoolstofdioxide

Pentakoolstofdioxide, officieel penta-1,2,3,4-tetraeen-1,5-dion, is een oxide van koolstof (een koolstofoxide) met de formule $\mathrm{C}{\phantom{A}}_5\mathrm{O}{\phantom{A}}_2$.

De verbinding is in 1988 voor het eerst beschreven door Günter Maier etal, die het verkregen via pyrolyse van cyclohexaan-1,3,5-trion (floroglucine, de tautomere vorm van floroglucinol. Een andere syntheseroute maakt gebruik van de flashpyrolyse van 2,4,6-tris(diazo)cyclohexaan-1,3,5-trion, $\mathrm{C}{\phantom{A}}_6\mathrm{N}{\phantom{A}}_6\mathrm{O}{\phantom{A}}_3$. In oplossing is de stof bij kamertemperatuur stabiel. De zuivere stof is stabiel tot Sjabloon:Nowrap, boven die temperatuur treedt polymerisatie op.