Papyrus 111

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Sjabloon:Infobox manuscript Nieuwe Testament

Papyrus 111 verso

Papyrus 111 (volgens de nummering van Gregory-Aland) of š”“111, of P. Oxy. 4495, is een fragment van een oud Grieks afschrift van het Nieuwe Testament op papyrus. Het bevat fragmenten van het Evangelie volgens Lucas 17, de verzen 11-13 en 22-23. Op grond van schrifttype wordt een ontstaan vroeg in de 3e eeuw aangenomen (Institute for New Testament Textual Research, INTF).[1]

Tekst

Het handschrift is getuige van de Alexandrijnse tekst.[1]

Verblijf

Het handschrift wordt bewaard in de Papyrologiekamers van de Art, Archaeology and Ancient World Library te Oxford University plank nummer P. Oxy. 4495.

Zie ook

Noten

Literatuur

  • W. E. H. Cockle, The Oxyrhynchus Papyri LXVI (London: 1999), pp. 19–20.
  • Philip W. Comfort, The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts, Tyndale House Publishers, 2001, pp. 65i-660.

Officiƫle registratie

Sjabloon:Appendix

  1. ↑ 1,0 1,1 Philip W. Comfort, Encountering the Manuscripts. An Introduction to New Testament Paleography & Textual Criticism, Nashville, Tennessee: Broadman & Holman Publishers, 2005, p. 76.