Padé-benadering

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In de wiskunde is een Padé-benadering van een functie de beste benadering door een rationale functie. Het principe werd reeds geformuleerd door Ferdinand Georg Frobenius, maar de techniek werd verder ontwikkeld door Henri Padé in zijn proefschrift Sur la représentation approchée d'une fonction par des fractions rationelles uit 1892, en in talrijke latere artikelen.

De Padé-benadering is in veel gevallen een betere benadering dan de afgebroken taylorreeks van de functie, en kan soms toegepast worden als de taylor-reeks niet convergeert. Padé-benaderingen vinden daarom uitgebreid toepassing in computerberekeningen.

Definitie

De Padé-benadering van de functie f is een rationale functie rm,n(x)=Pm(x)/Qn(x), waarin

Pm(x)=p0+p1x++pmxm

en

Qn(x)=q0+q1x++qnxn

veeltermen zijn van ten hoogste de graad m respectievelijk n. De maclaurin-reeks van deze rationale functie moet tot en met de macht m+n van x exact overeenkomen met de taylorreeks C(x) van f. Ze moet dus voldoen aan de asymptotische relatie

Pm(x)/Qn(x)=C(x)+O(xm+n+1)

O(xm+n+1) zijn termen met exponenten groter dan of gelijk aan m+n+1. Deze resttermen verwaarloost men, zodat

Pm(x)=(j=0m+ncjxj)Qn(x)

Uit deze vergelijking is het mogelijk de coëfficiënten pi en qi te bepalen, door de coëfficiënten van de veeltermen in het linker- en rechterlid tot macht m+n gelijk te stellen. De termen met machten groter dan m+n worden genegeerd. Dit levert een stelsel van m+n+1 lineaire vergelijkingen op met m+n+2 onbekenden pi, i=0,,m en qi, i=0,,n. Dit betekent dat het stelsel oneindig veel oplossingen heeft. Gewoonlijk eist men daarom dat Qn(0)=1, of met andere woorden dat q0=1. Dan is er een unieke oplossing van het stelsel

p0=c0p1=c1+c0q1pm=cm+cm1q1++c0qm0=cm+1+cmq1++cmn+1qn0=cm+n+cm+n1q1++cmqn

waarbij qj=0 als j>n verondersteld is.

Padé-tabel

Onder de aanname dat Qn(0)=1 is er een unieke Padé-benadering voor elke waarde van m en n. Men kan bijgevolg een tabel maken, de zogenaamde Padé-tabel, waarin alle Padé-benaderingen rm,n(x), m,n=0,1,2, zijn opgesomd.

Voorbeeld

Als voorbeeld volgt hier het begin van de Padé-tabel voor de exponentiële functie met als reeksontwikkeling:

ex=i=0xii!=1+x+x22!+x33!+x44!+
Padé-tabel m=0 1 2 3
n=0 1 1+x 1+x+12x2 1+x+12x2+16x3
1 11x 1+12x112x 1+23x+16x2113x 1+34x+14x2+124x3114x
2 11x+12x2 1+13x123x+16x2 1+12x+112x2112x+112x2 1+35x+320x2+160x3125x+120x2
3 11x+12x216x3 1+14x134x+14x2124x3 1+25x+120x2135x+320x2160x3 1+12x+110x2+1120x3112x+110x21120x3

Om bijvoorbeeld de Padé-benadering r2,2(x)=p0+p1x+p2x21+q1x+q2x2 te berekenen moeten we deze vergelijking oplossen:

p0+p1x+p2x2=(1+q1x+q2x2)(1+x+12x2+16x3+124x4)

Dit levert het volgende stelsel op:

p0=1p1=1+q1p2=12+q1+q20=16+12q1+q20=124+16q1+12q2

De oplossing hiervan is:

q1=12,q2=112,p0=1,p1=12,p2=112

De Padé-tabel heeft een aantal kenmerken:

  • De eerste rij, met de benaderingen rm,0,m=0,1, bestaat uit de opeenvolgende afkappingen (partiële sommen) van de Taylorreeks van de functie ex. Deze convergeert naar ex en dat geldt ook voor de volgende rijen; algemeen is limmPm(x)/Qk(x)=f(x) voor een willekeurige k.
  • De eerste kolom, met de benaderingen r0,n,n=0,1, bestaat uit de reciproken van de opeenvolgende afkappingen van de Taylorreeks van ex. Dit geldt algemeen: als Pm(x)/Qn(x) de (m,n)-Padébenadering is van f(x), dan is Qn(x)/Pm(x) de (n,m)-Padébenadering van 1/f(x)
  • De benaderingen rm,n en rn,m vertonen symmetrie: de tellers en noemers zijn verwisseld, en het patroon van plus- en mintekens is anders, maar ze bevatten dezelfde coëfficiënten.
  • De Padé-benaderingen rn,n op de hoofddiagonaal van de tabel bevatten, op het teken na, dezelfde coëfficiënten in teller en noemer. Deze kunnen zeer efficiënt berekend worden met een computeralgoritme.

Van elke formele machtreeks (die niet hoeft te convergeren) kan een Padé-tabel opgemaakt worden. Daarvoor zijn verschillende methoden ontwikkeld, waaronder het quotient difference-algoritme en technieken die gebruikmaken van het enge verband tussen de Padé-tabel en kettingbreukexpansies van de machtreeks.[1][2] Er bestaan diverse relaties tussen naast elkaar liggende elementen uit de Padé-tabel die men kan gebruiken om de tabel stap voor stap op te bouwen.

Toepassingen

Rationale benaderingen van het Padé-type kennen vele toepassingen in diverse takken van zuivere en toegepaste wiskunde, zoals de berekening van speciale functies, inversie van Laplace-transformatie, differentiaalvergelijkingen of getaltheorie. Vele oplossingen van problemen uit de fysica, scheikunde, mechanica enz. zijn geformuleerd als een machtreeks die moet gesommeerd worden, maar waarvan slechts weinig coëfficiënten gekend zijn. Hier zijn rationale benaderingen goed bruikbaar.[3]

Sjabloon:Appendix

  1. Sjabloon:Aut " The Quotient-Difference Algorithm and the Padé Table: An Alternative Form and a General Continued Fraction." Mathematics of Computation (1983), vol. 41 nr. 163, blz. 183-197.
  2. Sjabloon:Aut "On the Padé Table for ex and the simple continued fractions for e and eL/M.
  3. Sjabloon:Aut Preface, Journal of Computational and Applied Mathematics (1990), vol. 32 nr. 1-2, blz. 1 (voorwoord bij Special Issue on Extrapolation and Rational Approximation). Sjabloon:Doi