Lithiumnitride

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Sjabloon:Infobox chemische stof

Lithiumnitride is een chemische verbinding met de formule LiA3N. Het is het enige stabiele alkali-nitride. De vaste stof heeft een rood-roze kleur en een hoog smeltpunt.[1] Naast LiA3N zijn ook bij hogere drukken LiNA2, LiN en LiNA5 bekend.[2][3]

Synthese en risico

Lithiumnitride wordt verkregen door de directe reactie tussen lithium en stikstofgas.[4]

6Li + NA2  2LiA3N

In plaats van metallisch lithium in een stikstofatmosfeer te verbranden wordt een oplossing van lithium in vloeibaar natrium met stikstofgas behandeld. Deze reactie verloopt al bij kamertemperatuur, maar dan erg langzaam. De reactie wordt meestal uitgevoerd bij ongeveer 100 ᐤC, een temperatuur net boven de smelttemperatuur van natrium.[2]

Lithiumnitride reageert heftig met water, waarbij ammoniak ontstaat:

LiA3N + 3HA2O  3LiOH + NHA3

Wordt lithiumnitride in een waterstofstroom verhit, dan ontstaat via lithiumamide (LiNHA2) en lithiumimide (LiA2NH) uiteindelijk lithiumhydride en stikstofgas:[2][5][6]

2LiA3N + 3HA2  6LiH + NA2

Structuur en eigenschappen

αLiA3N (stabiel onder standaardomstandigheden) heeft een ongebruikelijke kristalstructuur: het bestaat uit twee soorten lagen. De ene heeft de samenstelling LiA2NA, de stikstof-atomen zijn hierin 6 gecoördineerd, de andere laag bestaat uitsluitend uit lithium-kationen.[7]

Naast de alfa-vorm zijn ook βLiA3N en γLiA3N bekend. De beta-vorm ontstaat uit de alfa-vorm bij Sjabloon:Nowrap met dezelfde kristalstructuur als natriumarsenide. γLiA3N ontstaat uit de beta-vorm bij een druk van Sjabloon:Nowrap en heeft dezelfde kristalstructuur als LiA3Bi.[8]

Lithiumnitride is een goede ionengeleider (ladingtransport via ionen in plaats van elektronen).[2][9]

Toepassingen[2]

In de metallurgie wordt lithiumnitride toegepast om stikstof aan legeringen toe te voegen.[10]

Lithiumnitride wordt in combinatie met brandstofcellen ook onderzocht als opslagmedium voor waterstof, omdat het door reactie tot 9,3 gewichts% waterstof kan opnemen. De reactie verloopt via lithiumimide en lithiumamide. Omdat de reactie tussen het imide en het amide reversibel is, komt het practische waterstofgehalte uit op 7%. Voor een practische toepassing is momenteel (2023) de werktemperatuur van ongeveer Sjabloon:Nowrap te hoog.[11][12][13]

LiA2N + 2HA2  LiA2NH + LiH + HA2 AA LiNHA2 + 2LiH

Sjabloon:Appendix

  1. Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Butterworth-Heinemann. Sjabloon:ISBN
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Toegevoegd vanuit de Duitse Wikipedia naar de tekst van 18 juni 2023. Gearchiveerd op 12 april 2024.
  3. Dominique Laniel, Gunnar Weck, Paul Loubeyre: Direct Reaction of Nitrogen and Lithium up to 75 GPa: Synthesis of the Li3N, LiN, LiN2, and LiN5 Compounds. In: Inorganic Chemistry. 57, 2018, S. 10685, Sjabloon:DOI.
  4. E. Döneges "Lithium Nitride" in Handbook of Preparative Inorganic Chemistry, 2nd Ed. Edited by G. Brauer, Academic Press, 1963, New York. Vol. 1. p. 984.
  5. R. Abegg, F. Auerbach, I. Koppel: Handbuch der anorganischen Chemie. 2. Band, 1. Teil, Verlag S. Hirzel, 1908, S. 134 (Volltext).
  6. K. A. Hofmann: Lehrbuch der anorganischen Chemie. 2. Auflage, Verlag F. Vieweg & Sohn, 1919, S. 441 (Volltext).
  7. Sjabloon:Citeer journal
  8. Sjabloon:Citeer boek
  9. Sjabloon:Chemref
  10. D. L. Perry, S. L. Phillips: Handbook of Inorganic Compounds: An Electronic Database. CRC Press, 1995, Sjabloon:ISBN, S. 228.
  11. Sjabloon:Chemref. Gearchiveerd op 18 juni 2023.
  12. Sjabloon:Chemref
  13. Sjabloon:Chemref