Lithiumnitride
Sjabloon:Infobox chemische stof
Lithiumnitride is een chemische verbinding met de formule . Het is het enige stabiele alkali-nitride. De vaste stof heeft een rood-roze kleur en een hoog smeltpunt.[1] Naast zijn ook bij hogere drukken en bekend.[2][3]
Synthese en risico
Lithiumnitride wordt verkregen door de directe reactie tussen lithium en stikstofgas.[4]
In plaats van metallisch lithium in een stikstofatmosfeer te verbranden wordt een oplossing van lithium in vloeibaar natrium met stikstofgas behandeld. Deze reactie verloopt al bij kamertemperatuur, maar dan erg langzaam. De reactie wordt meestal uitgevoerd bij ongeveer 100 ᐤC, een temperatuur net boven de smelttemperatuur van natrium.[2]
Lithiumnitride reageert heftig met water, waarbij ammoniak ontstaat:
Wordt lithiumnitride in een waterstofstroom verhit, dan ontstaat via lithiumamide en lithiumimide uiteindelijk lithiumhydride en stikstofgas:[2][5][6]
Structuur en eigenschappen
(stabiel onder standaardomstandigheden) heeft een ongebruikelijke kristalstructuur: het bestaat uit twee soorten lagen. De ene heeft de samenstelling , de stikstof-atomen zijn hierin 6 gecoördineerd, de andere laag bestaat uitsluitend uit lithium-kationen.[7]
Naast de alfa-vorm zijn ook en bekend. De beta-vorm ontstaat uit de alfa-vorm bij Sjabloon:Nowrap met dezelfde kristalstructuur als natriumarsenide. ontstaat uit de beta-vorm bij een druk van Sjabloon:Nowrap en heeft dezelfde kristalstructuur als .[8]
Lithiumnitride is een goede ionengeleider (ladingtransport via ionen in plaats van elektronen).[2][9]
Toepassingen[2]
In de metallurgie wordt lithiumnitride toegepast om stikstof aan legeringen toe te voegen.[10]
Lithiumnitride wordt in combinatie met brandstofcellen ook onderzocht als opslagmedium voor waterstof, omdat het door reactie tot 9,3 gewichts% waterstof kan opnemen. De reactie verloopt via lithiumimide en lithiumamide. Omdat de reactie tussen het imide en het amide reversibel is, komt het practische waterstofgehalte uit op 7%. Voor een practische toepassing is momenteel (2023) de werktemperatuur van ongeveer Sjabloon:Nowrap te hoog.[11][12][13]
- ↑ Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Butterworth-Heinemann. Sjabloon:ISBN
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Toegevoegd vanuit de Duitse Wikipedia naar de tekst van 18 juni 2023. Gearchiveerd op 12 april 2024.
- ↑ Dominique Laniel, Gunnar Weck, Paul Loubeyre: Direct Reaction of Nitrogen and Lithium up to 75 GPa: Synthesis of the Li3N, LiN, LiN2, and LiN5 Compounds. In: Inorganic Chemistry. 57, 2018, S. 10685, Sjabloon:DOI.
- ↑ E. Döneges "Lithium Nitride" in Handbook of Preparative Inorganic Chemistry, 2nd Ed. Edited by G. Brauer, Academic Press, 1963, New York. Vol. 1. p. 984.
- ↑ R. Abegg, F. Auerbach, I. Koppel: Handbuch der anorganischen Chemie. 2. Band, 1. Teil, Verlag S. Hirzel, 1908, S. 134 (Volltext).
- ↑ K. A. Hofmann: Lehrbuch der anorganischen Chemie. 2. Auflage, Verlag F. Vieweg & Sohn, 1919, S. 441 (Volltext).
- ↑ Sjabloon:Citeer journal
- ↑ Sjabloon:Citeer boek
- ↑ Sjabloon:Chemref
- ↑ D. L. Perry, S. L. Phillips: Handbook of Inorganic Compounds: An Electronic Database. CRC Press, 1995, Sjabloon:ISBN, S. 228.
- ↑ Sjabloon:Chemref. Gearchiveerd op 18 juni 2023.
- ↑ Sjabloon:Chemref
- ↑ Sjabloon:Chemref