Dicarbonaat

Bis(trifluormethyl)dicarbonaat

In de organische chemie is een dicarbonaat, ook bekend onder de naam pyrocarbonaar een verbinding met de divalente structurele eenheid $-\mathrm{O}-(\mathrm{C}=\mathrm{O})-\mathrm{O}-(\mathrm{C}=\mathrm{O})-\mathrm{O}{\phantom{A}}^{-}$, die bestaat uit twee carbonaat-groepen die een zuurstofatoom delen. Deze verbindingen kunnen beschouwd worden als esters van het hypothetische dikoolzuur, $\mathrm{H}{\phantom{A}}_2\mathrm{C}{\phantom{A}}_2\mathrm{O}{\phantom{A}}_5$, of $\mathrm{H}\mathrm{O}-(\mathrm{C}=\mathrm{O})-\mathrm{O}-(\mathrm{C}=\mathrm{O})-\mathrm{O}\mathrm{H}$. De twee belangrijkste voorbeelden van deze groep verbindingen zijn dimethyldicarbonaat en di-tert-bytyldicarbonaat.

Het is een van de koolstof-zuurstof-anionen, slechts bestaand uit koolstof en zuurstof. Dicarbonaatzouten zijn instabiel, maar het anion kan als intermediaire component aanwezig zijn in carbonaat-oplossingen.

De naam bicarbonaat wordt heel soms, foutief, gebruikt om het bicarbonaat-ion (waterstofcarbonaat, $\mathrm{H}\mathrm{C}\mathrm{O}{\phantom{A}}_3{\phantom{A}}^{-}$) aan te duiden of de organische groep $\mathrm{R}\mathrm{O}-(\mathrm{C}=\mathrm{O})-\mathrm{O}\mathrm{H}$.