Chloraal

Chloraal (IUPAC-naam: 2,2,2-trichloorethanal) is een organische verbinding, in 1832 ontdekt door Justus von Liebig.

In zuivere vorm is chloraal een kleurloze olie-achtige vloeistof die oplosbaar is in ethanol en di-ethylether. Het reageert met water tot chloraalhydraat, dat gebruikt wordt als kalmerend middel.

Synthese

Chloraal wordt bereid door reactie van ethanol met chloorgas:

${\mathrm{C}}_{\mathrm{2}}{\mathrm{H}}_{\mathrm{5}}\mathrm{O}\mathrm{H}\mathrm{+}\mathrm{4}\mathrm{C}{\mathrm{l}}_{\mathrm{2}}\mathrm{⟶}{\mathrm{C}}_{\mathrm{2}}\mathrm{H}\mathrm{C}{\mathrm{l}}_{\mathrm{3}}\mathrm{O}\mathrm{+}\mathrm{5}\mathrm{H}\mathrm{C}\mathrm{l}$

De naam chloraal is een samentrekking van chloor en alcohol, de stoffen waaruit het gemaakt wordt.

Toepassingen

Chloraal reageert met chloorbenzeen in de aanwezigheid van zwavelzuur als katalysator tot DDT. Dat was ook de manier waarop DDT industrieel werd geproduceerd.