Chloor-37

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Sjabloon:Infobox isotoop Chloor-37 of 37Cl is een stabiele isotoop van chloor, een halogeen. Het is een van de twee op Aarde voorkomende isotopen van het element, naast chloor-35 (eveneens stabiel). Van de radio-isotoop chloor-36 komen op Aarde sporen voor. De abundantie van chloor-37 op Aarde bedraagt 24,22%.

Chloor-37 ontstaat onder meer bij het radioactief verval van zwavel-37 en argon-37.

Toepassingen

Een van de belangrijke historische toepassingen van chloor-37 is de radiochemische detectie van neutrino's (afkomstig van de zon), zoals in het Homestake-experiment van Raymond Davis Jr. en John Bahcall.[1] Door absorptie van een elektron-neutrino ontstaat namelijk argon-37 en een elektron:[2]

3717Cl+νe3718Ar+eA

De isotoop argon-37 is radioactief en vervalt door elektronenvangst opnieuw tot chloor-37:

Sjabloon:Elektronenvangst

De halveringstijd van dit verval bedraagt iets meer dan 35 dagen. Het elektron dat gecapteerd wordt is een Auger-elektron, dat met spectroscopische technieken kan worden gedetecteerd.[3]

Sjabloon:Appendix Sjabloon:Navigatie isotopen van chloor