Brug van Maxwell

Uit testwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Brug van Maxwell

De brug van Maxwell is een schakeling, gebaseerd op de brug van Wheatstone, voor het bepalen van de zelfinductie van een onbekende spoel door middel van een gekalibreerde weerstand en een condensator. Met de brug kan ook de inwendige weerstand van de spoel bepaald worden. De brug is genoemd naar de Schotse natuurkundige James Maxwell.

Werking

Een spoel met onbekende zelfinducie Lx en onbekende inwendige weerstand Rx is opgenomen in een tak van de schakeling volgens de brug van Maxwell. Het onderste deel van de tak bestaat uit een weerstand R3. De andere tak van de brug bevat bovenin een bekende weerstand R1 en onderin een parallelschakeling van een variabele weerstand Ra en een variabele condensator met capaciteit Ca. De brug wordt gevoed met een wisselspanning met hoekfrequentie ω.

Als de brug bij deze frequentie in evenwicht is, geldt voor de impedanties in de verschillende delen van de takken:

ZxZ3=Z1Za

Daarin is:

Z1=R1
Zx=Rx+jωLx
Z3=R3
Za=11Ra+jωCa

Er volgt dus:

Rx+jωLxR3=R1(1Ra+jωCa)

Na herschikking wordt dit:

Rx+jωLx=R1R3Ra+jωR1R3Ca,

zodat de ohmse weerstand van de spoel gelijk is aan:

Rx=R1RaR3

en de zelfinductie gelijk is aan

Lx=R1R3Ca

Het blijkt dat de bepaling van de zelfinductie onafhankelijk is van de frequentie van de gebruikte wisselspanning. Het evenwicht van de brug is dus voor alle frequenties hetzelfde.

Soms wordt de brug eerst voor gelijkstroom in evenwicht gebracht, waarmee de ohmse weerstand van de spoel bepaald wordt. Ook dan geldt:

RxR3=R1Ra

Sjabloon:Navigatie brugschakelingen