Cauchy-hoofdwaarde

Uit testwiki
Versie door imported>Ø11 op 9 aug 2018 om 23:33
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In de analyse, een deelgebied van de wiskunde, is de Cauchy-hoofdwaarde een getal dat als waarde wordt toegekend aan een divergente integraal als divergente delen van de integraal met verschillend teken zich wederzijds opheffen. Het gaat daarbij om oneigenlijke integralen met een singulariteit in de integrand of met de grenzen ±.

Voorbeelden

Voorbeeld 1

Van de oneigenlijke integraal 111xdx heeft de integrand een singulariteit in het punt x=0. De integraal bestaat niet, aangezien

101xdx=limε01ε1xdx=limε0ln(|ε|)=

en

011xdx=limε0ε11xdx=limε0ln(|ε|)=

De beide delen 1ε1xdx=ln(|ε|) en ε11xdx=ln(|ε|) zijn echter van tegengesteld teken en heffen elkaar op, zodat de Cauchy-hoofdwaarde gedefinieerd is:

CH111xdx=limϵ0(10ϵ1xdx+0+ϵ11xdx)=limϵ0(ln(|ϵ|)ln(|ϵ|))=0
Voorbeeld 2

De oneigenlijke integraal

2xx2+1dx

bestaat niet, want

limA0A2xx2+1dx=limA0A1x2+1dx2=0A21z+1dz=limAlog(A2+1)=

en

limAA02xx2+1dx=limA0A2xx2+1dx=limAlog(A2+1)=.

Omdat

0A2xx2+1dx=log(A2+1)=A02xx2+1dx,

heffen de twee delen elkaar op en is de Cauchy-hoofdwaarde gelijk aan:

CH2xx2+1dx=0

De Cauchy-hoofdwaarde kent op deze manier een zinvolle waarde toe aan een integraal die oneigenlijk noch als Riemannintegraal, noch als Lebesgue-integraal bestaat.

Definitie

Er worden twee gevallen onderscheiden

Geval 1

Stel dat a<c<b en de functie f:(a,c)(c,b) Riemann-integreerbaar is. Als de limiet

limε0(acεf(x)dx+c+εbf(x)dx)

bestaat, noemt men deze limiet de Cauchy-hoofdwaarde[1] van de integraal en schrijft daarvoor:

CHabf(x)dx
Geval 2

Als f: continu is, en de limiet

limAAAf(x)dx

bestaat, noemt men deze limiet de Cauchy-hoofdwaarde[2] en schrijft daarvoor:

CHf(x)dx

Referenties

Sjabloon:References

  1. Klaus Fritzsche: Grundkurs Funktionentheorie: Eine Einführung in die komplexe Analysis und ihre Anwendungen. 1. Auflage, Spektrum Akademischer Verlag, Sjabloon:ISBN, S. 155.
  2. Eberhard Freitag, Rolf Busam: Funktionentheorie. Springer-Verlag, Berlin, Sjabloon:ISBN, S. 177.