Conservatief vectorveld

Uit testwiki
Versie door imported>ChristiaanPR op 14 aug 2023 om 11:46
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een conservatief of exact vectorveld is een vectorveld dat de gradiënt van een scalair veld is en een scalair veld is een functie φ op een meerdimensionale ruimte. De waarden die φ aanneemt zijn scalairen en worden de potentiaal genoemd. Een conservatief vectorveld heeft de eigenschap dat de lijnintegraal van een punt A naar een punt B onafhankelijk is van het gekozen pad van A naar B.

Conservatieve vectorvelden spelen een belangrijke rol in de natuurkunde, onder andere in de vorm van de krachten die werken in een gesloten systeem, waarbij dus de energie behouden blijft. Dit maakt het mogelijk de potentiële energie te definiëren onafhankelijk van het gekozen pad.

Definitie

Een vectorveld 𝐅:nn heet conservatief, als er een functie

φ:n

is, zodanig dat:

𝐅=φ.

Afhankelijk van de toepassing en de conventie wordt ook wel de relatie 𝐅=φ gekozen. De functie φ wordt een potentiaal van het veld genoemd en is op een constante term na bepaald. De operator of nabla is de gradiënt.

Stellingen

  • Een conservatief vectorveld 𝐅 is rotatievrij: ×𝐅=𝟎
  • Als er een gebied is waar een vectorveld rotatievrij en continu differentieerbaar is, dan is het vectorveld in dat gebied conservatief.
  • Een lijnintegraal in een conservatief vectorveld is onafhankelijk van de gevolgde weg. Voor elke kromme 𝒞 van het punt A naar het punt B geldt:
𝒞𝐅dφ=φ(B)φ(A)
Fixj = Fjxi

Van conservatief vectorveld naar potentiaalfunctie

Gegeven het vectorveld

F = [2x+z,z,y3z2+x]

Dit veld is inderdaad conservatief want

Fxy=Fyx=0,  Fxz=Fzx=1  en  Fyz=Fzy=1

Er bestaat dus een potentiaalfunctie φ(x,y,z) waarvan 𝐅 de gradiënt is. Die kan worden berekend aan de hand van de componenten van 𝐅, want dat zijn de partiële afgeleiden van φ(x,y,z). Te beginnen bijvoorbeeld met de x-component:

φ(x,y,z) = Fxdx = x2+xz+ϕ(y,z)

Bij het integreren van Fx naar x moet rekening worden gehouden met termen in φ, waarin de variabele x niet voorkomt, dus die in de component Fx niet terugkomen. De functie ϕ(y,z) kan worden gevonden door te eisen dat de partiele afgeleide van φ naar y gelijk is aan Fy. Dit leidt hier tot:

ϕy = z

zodat

ϕ(y,z) = yz+ψ(z)

waar ψ(z) een term van φ is die ook niet afhangt van y en waarvan geen spoor in Fy terug is te vinden. Dus:

φ(x,y,z) = x2+xz+yz+ψ(z)

De functie ψ(z) kan worden gevonden door de partiële afgeleiden van φ naar z te differentiëren en gelijk aan Fz te stellen:

x+y+ψz = x+y3z2

zodat

ψ(z)=z3 + C

waarin C een willekeurige reële constante is.

Ten slotte:

φ(x,y,z) = x2+xz+yzz3+C

Deze rekenmethode kan ook in vectorruimten van meer dimensies worden gebruikt of met twee variabelen wanneer de dimensie twee is.