Brontekst bekijken van Chloor-37

{{Infobox isotoop
| naam             = Chloor-37
| afbeelding       = Chlorine-37.svg
| onderschrift     = Chloor-37 op de isotopenkaart
| element          = chloor
| symbool          = Cl
| nuclide          = <sup>37</sup>Cl
| aantal protonen  = 17
| aantal neutronen = 20
| atoommassa       = 36,965902591
| halveringstijd   = 
| verval soort     = 
| verval energie   = 
| verval product   = 
| spin             = 3/2<sup>+</sup>
| bindingsenergie  = 8,57028 [[Elektronvolt|MeV]]
| afwijking1       =
| massa-overschot  = −31,761532 MeV
| afwijking2       =
}}
'''Chloor-37''' of '''<sup>37</sup>Cl''' is een stabiele [[isotoop]] van [[Chloor (element)|chloor]], een [[halogeen]]. Het is een van de twee op [[Aarde (planeet)|Aarde]] voorkomende isotopen van het element, naast [[chloor-35]] (eveneens stabiel). Van de [[radio-isotoop]] [[chloor-36]] komen op Aarde [[Spoor (scheikunde)|sporen]] voor. De [[Relatieve aanwezigheid|abundantie]] van chloor-37 op Aarde bedraagt 24,22%.

Chloor-37 ontstaat onder meer bij het [[radioactief verval]] van [[zwavel-37]] en [[argon-37]].

== Toepassingen ==
Een van de belangrijke historische toepassingen van chloor-37 is de radiochemische detectie van [[neutrino]]'s (afkomstig van de [[zon]]), zoals in het Homestake-experiment van [[Raymond Davis Jr.]] en [[John Bahcall]].<ref>{{en}}{{Cite journal
| author=Raymond Davis, Jr.
| title=Attempt to detect the Antineutrinos from a Nuclear Reactor by the <sup>37</sup>Cl (<math>\bar{{\nu}}</math>, e<sup>−</sup>) <sup>37</sup>Ar Reaction
| journal=Physical Review
| volume=97
| year=1953
| pages= 766
| doi=10.1103/PhysRev.97.766
| issue=3
}}</ref> Door absorptie van een elektron-neutrino ontstaat namelijk [[argon-37]] en een [[elektron]]:<ref>{{en}} {{aut|C. Sutton}} (1992) - [http://books.google.com/?id=JBOdejRrmaMC&pg=PA151&lpg=PA151&dq=chlorine-37+neutrino ''Spaceship Neutrino''], Cambridge University Press, pp. 151–152 - {{ISBN|978-0-521-36703-5}}</ref>
:<chem>{^{37}_{17}Cl} + {\nu_e} -> {^{37}_{18}Ar} + e^-</chem>

De isotoop argon-37 is radioactief en vervalt door [[elektronenvangst]] opnieuw tot chloor-37:
:{{Elektronenvangst|37|18}}

De [[halveringstijd]] van dit verval bedraagt iets meer dan 35 dagen. Het [[elektron]] dat gecapteerd wordt is een [[Auger-elektron]], dat met [[Spectroscopie|spectroscopische technieken]] kan worden gedetecteerd.<ref>{{en}}{{Cite journal
| author=A.H. Snell & F. Pleasonton
| url=http://prola.aps.org/abstract/PR/v100/i5/p1396_1
| title=Spectrometry of the Neutrino Recoils of Argon-37
| journal=Physical Review
| volume=100
| year=1955
| pages= 1396-1430
| doi=10.1103/PhysRev.100.1396
| issue=5
}}</ref>

{{Appendix|2=
* {{en}} [http://www.wolframalpha.com/input/?i=Cl-37 Wolfram Alpha]
* {{en}} [https://periodictable.com/Isotopes/017.37/index2.full.dm.html Periodic table]
----
{{References}}
}}
{{Navigatie isotopen van chloor}}

[[Categorie:Stabiele isotoop]]
[[Categorie:Isotoop van chloor]]