Nederlands: In een lood-looddiagram worden de radiogene isotopen lood-206 en lood-207 (genormaliseerd t.o.v. lood-204) tegen elkaar uitgezet. Door het verval van uranium verandert de hoeveelheid loodisotopen in een gesloten systeem door de geologische geschiedenis geleidelijk. Afhankelijk van de initiële hoeveelheid uranium in het systeem (d.w.z. de hoeveelheid bij sluiting/vorming van het systeem) beweegt het systeem in de loop van miljoenen/miljarden jaren via een zgn. groeicurve door het diagram. De figuur laat het verloop voor drie voorbeelden zien: dit zijn monsters met dezelfde ouderdom, maar een verschillende initiële hoeveelheid uranium t.o.v. lood. Hoewel elk monster een gekromde curve volgt, liggen de drie monsters op elk tijdstip op dezelfde rechte lijn (een isochroon). De isochroon blijft door de tijd recht, maar de helling verandert.

Gebruikte bronnen:

• Chambers, J. & Mitton, J., 2014: From Dust to Life, The Origin and Evolution of our Solar System, Princeton University Press, ISBN 978-­0-­691­14522-­8 Ongeldig ISBN.
• Dalrymple, G.B., 2004: Ancient Earth, Ancient Skies, The Age of Earth and its Cosmic Surroundings, Stanford University Press, ISBN 0-8047-4932-9.
• Dickin, A.P., 2005: Radiogenic Isotope Geology (2nd ed.), Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-82316-6.
• Doe, B.R., and J.S. Stacey, 1974: The application of lead isotopes to the problems of ore genesis and ore prospect evaluation: A review, Economic Geology 69, pp. 757–776.
• Stanton, R.L. & Russell, R.D., 1959: Anomalous leads and the emplacement of lead sulfide ores, Economic Geolology 54, pp. 588–607.
• Tolstikhin, I.N. & Kramers, J.D., 2008: The Evolution of Matter, From the Big Bang to the Present Day, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-86647-7.