Ostwaldprocedé

Het ostwaldprocedé

Het ostwaldprocedé is een industrieel toegepaste methode voor de bereiding van salpeterzuur uit ammoniak met behulp van een platina-katalysator. Het procedé werd omstreeks 1906 ontwikkeld door Wilhelm Ostwald, die in 1909 de Nobelprijs voor Scheikunde ontving.

Beschrijving

Het ostwaldprocedé bestaat uit de volgende stappen:

• De eerste stap betreft de oxidatie van ammoniak met behulp van een platina-katalysator:

  $4\mathrm{N}\mathrm{H}{\phantom{A}}_3+5\mathrm{O}{\phantom{A}}_2⟶4\mathrm{N}\mathrm{O}+6\mathrm{H}{\phantom{A}}_2\mathrm{O}$

• Stikstofmonoxide wordt in de tweede stap afgekoeld en verder geoxideerd tot stikstofdioxide:

  $2\mathrm{N}\mathrm{O}+\mathrm{O}{\phantom{A}}_2⟶2\mathrm{N}\mathrm{O}{\phantom{A}}_2$

• Het ontstane stikstofdioxide wordt uiteindelijk gehydrolyseerd:

  $3\mathrm{N}\mathrm{O}{\phantom{A}}_2+\mathrm{H}{\phantom{A}}_2\mathrm{O}⟶2\mathrm{H}\mathrm{N}\mathrm{O}{\phantom{A}}_3+\mathrm{N}\mathrm{O}$

Het stikstofmonoxide dat in de laatste stap wordt vrijgesteld, wordt opnieuw in de tweede stap ingebracht.

Het ostwaldprocedé is de efficiëntere opvolger van het energetisch ongunstige Birkeland-Eydeprocedé voor salpeterzuurproductie.