Ammoniumazide

Ammoniumazide is een chemische verbinding met de brutoformule $\mathrm{H}{\phantom{A}}_4\mathrm{N}{\phantom{A}}_4$, of met meer nadruk op de structuur: $(\mathrm{N}\mathrm{H}{\phantom{A}}_4)\mathrm{N}{\phantom{A}}_3$. Daarmee is het een zout van ammonium en waterstofazide. Zoals andere anorganische azides is het kleurloze zout een krachtig explosief, hoewel het niet erg gevoelig is. $\mathrm{N}\mathrm{H}{\phantom{A}}_4\mathrm{N}{\phantom{A}}_3$ is fysiologisch actief: inhaleren van zelfs een kleine hoeveelheid van de stof veroorzaakt hoofdpijn en hartkloppingen. Ammoniumazide werd in 1890, samen met andere azides, voor het eerst gemaakt door Theodor Curtius.

Structuur

Ammoniumazide is een zout, de structuur bestaat dus uit ammonium- en azide-ionen. De formule van de stof wordt daarom het best weergegeven door $[\mathrm{N}\mathrm{H}{\phantom{A}}_4{\phantom{A}}^{+}][\mathrm{N}{\phantom{A}}_3{\phantom{A}}^{-}]$. Ammoniumazide is een structuurisomeer van tetrazeen: $\mathrm{H}{\phantom{A}}_2\mathrm{N}-\mathrm{N}=\mathrm{N}-\mathrm{N}\mathrm{H}{\phantom{A}}_2$. Het massapercentage stikstof in ammoniumazide is ongeveer 93%.