Antimoon(III)fluoride

Uit testwiki
Versie door imported>Saschaporsche op 23 feb 2024 om 17:38 (- sjabloon "meebezig")
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Sjabloon:Infobox chemische stof

Antimoon(III)fluoride is een anorganische verbinding met de formule SbFA3. De verbinding wordt soms ook aangeduid met de naam Swarts' reagens. Deze stof is een van de twee voornaamste fluorides van antimoon, de andere is antimoon(V)fluoride, SbFA5. In zuivere vormt de verbinding witte kristallen, die vaak door verontreiniging meer of minder grijs zijn.

Synthese

SbFA3 wordt gemaakt door antimoon(III)oxide met waterstoffluoride te laten reageren.[1]

SbA2OA3 + 6HF  2SbFA3 + 3HA2O

Structuur

In vast SbFA3 hebben de antimooncentra een octaedrische omringing van fluoratomen. De antimoonatomen zijn bovendien via fluorbruggen aan elkaar gekoppeld, waardoor een polymere structuur ontstaat. Deze polymere structuur is ook de oorzaak van de in vergelijking met verwante verbindingen als AsFA3 en SbClA3 lage vluchtigheid.[2]

Eigenschappen

De verbinding is een zwak lewiszuur. In water treedt langzaam ontleding op. Met fluor wordt het pentafluoride gevormd.

SbFA3 + FA2  SbFA5

Toepassingen

Antimoon(III)fluoride kent zowel industriële[3] als laboratoriumtoepassingen. In het laboratorium is het een fluoriderend reagens in de organofluorchemie.[4] In 1882 publiceerde de Belgische chemicus Frédéric Swarts zijn werk aan het omzetten van organische chlorides in fluorides.[5] Centraal in de omzetting staat de verbinding antimoon(V)dichloridetrifluoride. Deze kan op twee manieren verkregen worden:

  1. SbFA3 + ClA2  SbClA2FA3
  2. SbFA3 + SbClA5  SbClA2FA3 + SbClA3

Voor deze component is ook een technische synthesemethode bekend.[6] De swartsreactie wordt algemeen toegepast in de synthese van organofluorverbindingen, al wordt er momenteel ook gekeken naar silanen als flouriderend reagens.[7] Voor het verbod op de freonen werd de reactie gebruikt om freon te maken.

SbFA3 wordt toegepast bij het kleuren van aardewerk en glas.

Veiligheid

De minimale dodelijke dosis (cavia, oraal) is 100 mg/kg.[8]

Sjabloon:Appendix

  1. Handbook of Preparative Inorganic Chemistry, 2nd Ed. Edited by G. Brauer, Academic Press, 1963, NY. Vol. 1. p. 199.
  2. Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Butterworth-Heinemann. Sjabloon:ISBN
  3. Sabina C. Grund, Kunibert Hanusch, Hans J. Breunig, Hans Uwe Wolf "Antimony and Antimony Compounds" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, 2006, Wiley-VCH, Weinheim. Sjabloon:Doi
  4. Tariq Mahmood and Charles B. Lindahl Fluorine Compounds, Inorganic, Antimony in Kirk‑Othmer Encyclopedia of Chemical Technology.Sjabloon:Doi
  5. Sjabloon:Cite journal1
  6. Sjabloon:Cite patent
  7. Sjabloon:Cite journal
  8. Sabina C. Grund, Kunibert Hanusch, Hans J. Breunig, Hans Uwe Wolf “Antimony and Antimony Compounds” in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry 2006, Wiley-VCH, Weinheim. Sjabloon:Doi