Antimoon(III)sulfaat

Uit testwiki
Versie door imported>Innerstream op 29 aug 2021 om 16:25
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Sjabloon:Infobox chemische stof

Antimoon(III)sulfaat is een antimoonzout van zwavelzuur, met als brutoformule Sb2(SO4)3. In zuivere toestand komt het voor als kleurloze en hygroscopische naaldvormige kristallen, die onoplosbaar zijn in water.

Synthese

Antimoon(III)sulfaat kan bereid worden door de reactie van antimoon(III)oxide met warm geconcentreerd zwavelzuur:

Sb2O3 + 3 H2SO4 Sb2(SO4)3 + 3 H2O

Een alternatieve, maar vergelijkbare methode, is de reactie met antimoon(III)sulfide:

Sb2S3 + 3 H2SO4 Sb2(SO4)3 + 3 H2S

Het nadeel van deze reactieroute is de vorming van het giftige en sterk ruikende waterstofsulfide, dat bovendien gasvormig is.

Eigenschappen en reacties

Antimoon(III)sulfaat is een sterke oxidator. Het is sterk wateraantrekkend, doch onoplosbaar in water. Het zout is wel oplosbaar in zuren.

Door antimoon(III)sulfaat op te lossen in een kokende verdunde oplossing van natriumcarbonaat, kan antimoon(III)oxide gevormd worden:

Sb2(SO4)3 + 3 Na2CO3 + 3 H2O Sb2O3 + 3 Na2SO4 + 3 H2O + 3 CO2

Toepassingen

Antimoon(III)sulfaat wordt - omwille van zijn onoplosbaarheid in water - gebruikt om halfgeleiders te doteren.[1] Verder wordt het toegepast om anoden te coaten en bij de productie van explosieven en vuurwerk.

Toxicologie en veiligheid

Antimoon(III)sulfaat is irriterend voor de huid en de slijmvliezen. Verder is het mogelijk een carcinogene verbinding.

Sjabloon:Appendix