Dimethyltitanoceen

Dimethyltitanoceen, ook bekend onder de naam Petasis-reagens (niet te verwarren met de Petasis-reactie), is een organotitaniumverbinding met als chemische formule Cp₂(CH₃)₂Ti.

Synthese

Dimethyltitanoceen wordt eenvoudig gesynthetiseerd uit methylmagnesiumchloride of methyllithium en titanoceendichloride:

$\mathrm{C}\mathrm{p}{\phantom{A}}_2\mathrm{T}\mathrm{i}\mathrm{C}\mathrm{l}{\phantom{A}}_2+2\mathrm{M}\mathrm{e}\mathrm{M}\mathrm{g}\mathrm{C}\mathrm{l}⟶\mathrm{C}\mathrm{p}{\phantom{A}}_2\mathrm{T}\mathrm{i}\mathrm{M}\mathrm{e}{\phantom{A}}_2+2\mathrm{M}\mathrm{g}\mathrm{C}\mathrm{l}{\phantom{A}}_2$

Toepassingen

Het reagens wordt gebruikt voor de omzetting van carbonylverbindingen in eindstandige alkenen. Het is daarin vergelijkbaar met het Tebbe- of de Wittig-reagens. In tegenstelling tot het Wittigreagens, reageert dimethyltitanoceen met een breed scala aan carbonylverbindingen: aldehyden, ketonen en esters.

Dimethyltitanoceen is beter bestand tegen direct contact met lucht (zuurstof en vocht) dan het Tebbe-reagens. Het is mogelijk de zuivere vaste stof te isoleren (en later te gebruiken in een reactie), of de methenylering direct uit te voeren in de tolueen- of THF-oplossing waarin dimethyltitanoceen gemaakt is.

Hoewel dimethyltitanoceen als reagens genoemd wordt, is de eigenlijke actieve component Cp₂Ti=CH₂, die ontstaat als de dimethylverbinding in zijn oplosmiddel tot 60°C verwarmd wordt.