Broompentacarbonylrenium(I)

Broompentacarbonylrenium(I) is een anorganische verbinding van renium. De verbinding wordt veel gebruikt als uitgangsstof voor andere reniumcomplexen.

Synthese

Broompentacarbonylrenium(I) is als carbonylcomplex commercieel beschikbaar. Ook de vorming ervan uit direniumdecacarbonyl en broom is eenvoudig en relatief goedkoop:

$\mathrm{R}\mathrm{e}{\phantom{A}}_2(\mathrm{C}\mathrm{O}){\phantom{A}}_{10}+\mathrm{B}\mathrm{r}{\phantom{A}}_2⟶2\mathrm{R}\mathrm{e}\mathrm{B}\mathrm{r}(\mathrm{C}\mathrm{O}){\phantom{A}}_5$

De eerste synthese van de verbinding verliep via de reductieve carbonylering van renium(III)bromide:

$\mathrm{R}\mathrm{e}\mathrm{B}\mathrm{r}{\phantom{A}}_3+5\mathrm{C}\mathrm{O}+2\mathrm{C}\mathrm{u}⟶\mathrm{R}\mathrm{e}\mathrm{B}\mathrm{r}(\mathrm{C}\mathrm{O}){\phantom{A}}_5+2\mathrm{C}\mathrm{u}\mathrm{B}\mathrm{r}$

Koper(I)bromide is in deze synthese een nevenproduct.

Reacties

Broompentacarbonylrenium(I) is een goed uitgangspunt in de bereiding van andere reniumcomplexen. Zo wordt met zink in azijnzuur het reniumhydride ReH(CO)₅ gevormd:

$\mathrm{R}\mathrm{e}\mathrm{B}\mathrm{r}(\mathrm{C}\mathrm{O}){\phantom{A}}_5+\mathrm{Z}\mathrm{n}+\mathrm{C}\mathrm{H}{\phantom{A}}_3\mathrm{C}\mathrm{O}\mathrm{O}\mathrm{H}⟶\mathrm{R}\mathrm{e}\mathrm{H}(\mathrm{C}\mathrm{O}){\phantom{A}}_5+\mathrm{C}\mathrm{H}{\phantom{A}}_3\mathrm{C}\mathrm{O}\mathrm{O}\mathrm{Z}\mathrm{n}\mathrm{B}\mathrm{r}$

Broompentacarbonylrenium(I) reageert met tetraethylammoniumbromide in diglyme tot [NEt₄]₂[ReBr₃(CO)₃)], een belangrijke tussenstap naar reniumtricarbonyl-verbindingen.

Ook tijdens refluxen in water wordt het omgezet in een reniumtricarbonyl-verbinding:

$\mathrm{R}\mathrm{e}\mathrm{B}\mathrm{r}(\mathrm{C}\mathrm{O}){\phantom{A}}_5+3\mathrm{H}{\phantom{A}}_2\mathrm{O}⟶[\mathrm{R}\mathrm{e}(\mathrm{H}{\phantom{A}}_2\mathrm{O}){\phantom{A}}_3(\mathrm{C}\mathrm{O}){\phantom{A}}_3]\mathrm{B}\mathrm{r}+2\mathrm{C}\mathrm{O}$

Via deze route wordt de vorming van het tetraethylammoniumbromide als bijproduct voorkomen, wat een belangrijk voordeel tijdens syntheses is, omdat het vaak lastig te verwijderen is.