Scandiumoxide

Scandiumoxide is het oxide van scandium, met als brutoformule Sc₂O₃. De stof komt voor als een witte kristallijne vaste stof, die onoplosbaar is in water.

Synthese

Scandiumoxide kan bereid worden door elementair scandium te verbranden:

$4\mathrm{S}\mathrm{c}+3\mathrm{O}{\phantom{A}}_2⟶2\mathrm{S}\mathrm{c}{\phantom{A}}_2\mathrm{O}{\phantom{A}}_3$

Kristalstructuur en eigenschappen

Scandiumoxide kristalliseert uit in een kubisch kristalstelsel. Het behoort tot ruimtegroep 1a3-T_h. De lengte van een zijde van de eenheidscel bedraagt 985 pm.

Scandiumoxide is een amfoteer oxide: het lost op in zowel zuren als basen. In een overmaat zoutzuur wordt het omgezet tot scandiumchloride:

$\mathrm{S}\mathrm{c}{\phantom{A}}_2\mathrm{O}{\phantom{A}}_3+6\mathrm{H}\mathrm{C}\mathrm{l}⟶2\mathrm{S}\mathrm{c}\mathrm{C}\mathrm{l}{\phantom{A}}_3+3\mathrm{H}{\phantom{A}}_2\mathrm{O}$

In oplossingen van alkali-metalen worden scandaat-zouten gevormd. Een voorbeeld is de reactie van scandiumoxide met kaliumhydroxide, waarbij kaliumhexahydroxoscandaat(III) (K₃Sc(OH)₆) wordt gevormd.

Door reactie met trifluormethaansulfonzuur wordt scandiumtrifluormethaansulfonaat gevormd, een Lewis-zuur.

Toepassingen

Scandiumoxide wordt, wegens het hoge smeltpunt, gebruikt in systemen die tegen hoge temperaturen en grote temperatuurschommelingen moeten bestand zijn. Verder wordt het verwerkt in keramiek en glas.

Externe links

• Sjabloon:En MSDS van scandiumoxideSjabloon:Dode link