Lemma van Fatou

Uit testwiki
Versie door imported>CasperAlgera op 7 apr 2022 om 11:46 (growthexperiments-addlink-summary-summary:2|0|0)
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het lemma van Fatou, genoemd naar Pierre Fatou, ook lemma van Fatou-Lebesgue genoemd, is een belangrijke hulpstelling in de wiskunde die laat zien dat voor een rij niet-negatieve meetbare functies de Lebesgue-integraal van de liminf van de rij begrensd wordt door de liminf van de Lebesgue-integralen van de functies.

Lemma

Laat voor iedere natuurlijke n

fn:S[0,]

een niet-negatieve meetbare functie zijn op de maatruimte (S,Σ,μ). Dan is de functie

f(x)=lim infnfn(x)

meetbaar en er geldt:

Sfdμlim infnSfndμ,
Bewijs

Het hier gegeven bewijs maakt gebruik van de monotone-convergentiestelling. Noem

gk(x)=infnkfn(x),

dan is de rij (gn) stijgend en puntsgewijs convergent naar f.

Als kn, geldt

gkfn, dus ook SgkdμSfndμ,

zodat

SgkdμinfnkSfndμ.

Met behulp van de monotone-convergentiestelling, volgt nu:

Slim infnfndμ=limkSgkdμlimkinfnkSfndμ=lim infnSfndμ.

Voorbeeld

Dat de integraal en de liminf niet zomaar verwisseld mogen worden, blijkt onder meer uit het volgende voorbeeld waarin de ongelijkheid strikt geldt.

Neem S=[0,1], voorzien van de borel-algebra en de Lebesgue-maat en zij

fn(x)={nvoor 0<x<1n, 0elders.

Dan convergeert de rij functies puntsgewijze naar 0, maar zijn alle integralen gelijk aan 1.

Zie ook