Valentie-isomeer

Uit testwiki
Versie door imported>T.vanschaik op 14 mei 2021 om 18:32
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Valentie-isomeren zijn structuurisomeren die van elkaar verschillen wat betreft rangschikking van molecuuldelen.

Bovenstaande definitie beschrijft de relatie tussen de verschillende isomeren voldoende, de IUPAC hanteert echter de definitie:

Valentie-isomeren zijn structuurisomeren die via pericyclische reacties in elkaar over kunnen gaan.

Voorbeelden

Benzeen

Van benzeen (CA6HA6) is een groot aantal isomeren bekend. Er is echter maar een betrekkelijk klein aantal stoffen dat tevens, net als benzeen, beschreven kan worden als zes groepen van één koolstof- en één waterstofatoom, dus (CH)A6, of algemener: (CR)A6. De bekende (CH)A6-verbindingen - naast benzeen - zijn:

Uit theoretisch oogpunt zijn de valentie-isomeren van benzeen interessante verbindingen; maar praktisch zijn ze van weinig betekenis doordat ze snel isomeriseren naar benzeen zelf. De verbindingen worden stabieler (en daarmee toegankelijk voor bestudering) als de waterstofatomen al tijdens de synthese vervangen worden door methylgroepen, fluor of trifluormethylgroepen. Topologisch zijn er nog meer mogelijkheden zes gelijke groepen ruimtelijk met elkaar te verbinden als elke groep steeds aan drie andere groepen gebonden is, maar praktisch chemisch leidt dit tot te grote hoekspanning of te grote spanning in de bindingen.

(CH)8

Valentie-isomeren zijn niet beperkt tot de isomeren van benzeen. In de serie (CH)8 zijn ook valentie-isomeren beschreven. Ten gevolge van het grotere aantal C-H groepen is er ook een groter aantal valentie-isomeren mogelijk. In tegenstelling tot de benzeengroep, waarvan alle mogelijke valentie-isomeren genoemd zijn, is onderstaande serie slechts een greep uit de mogelijkheden voor (CH)8:

Naftaleen en azuleen

In bovenstaande voorbeelden is steeds sprake van gelijke molecuuldelen (alle molecuuldelen bestaan steeds uit groepen van één koolstof- en één waterstofatoom). Dit is niet noodzakelijk. In het voorbeeld van naftaleen en azuleen zijn er 8 molecuuldelen die bestaan uit een koolstof- en een waterstof-atoom en 2 die bestaan uit een enkel koolstof-atoom:

Sjabloon:Appendix

  1. Sjabloon:Cite journal
  2. Bicyclo[4,2,0]octa-2,4,7-triene Emanuel Vogel, H. Kiefer, W. R. Roth Volume 3, Issue 6, pages 442–443, June 1964 Sjabloon:DOI
  3. Sjabloon:Cite journal
  4. Sjabloon:Cite journal
  5. Sjabloon:Cite journal
  6. Sjabloon:Cite journal
  7. Sjabloon:Cite journal
  8. Untersuchungen in der Cyclobutanreihe, XII. Zwei stereoisomere Dimere des Cyclobutadiens Margarete Avram, Ilie G. Dinulescu, Elise Marica, Georg Mateescu, Elvira Sliam, Costin D. Nenitzescu Chemische Berichte Volume 97, Issue 2, pages 382–389, Februar 1964 Sjabloon:DOI
  9. Methyl tetracyclo[3.3.0.02,4O3,6]cot-7-ene-4-carboxylate Gerhard W. Klumpp, W. G. J. Rietman, J. J. Vrielink J. Am. Chem. Soc., 1970, 92 (17), pp 5266–5267 Sjabloon:DOI
  10. Synthesis and reactions of tetracyclo[4.2.0.02,4.03,5]octanes Leverett R. Smith, George E. Gream, Jerrold Meinwald J. Org. Chem., 1977, 42 (6), pp 927–936 Sjabloon:DOI
  11. (Z)-3,7 Bis(phenylsulfonyl)pentacyclo[5.1.0.02,4.03,5.06,8]octane, an Octabisvalene Derivative (1985) Angewandte Chemie International Edition in English Volume 24, Issue 5, pages 411–412 Sjabloon:DOI
  12. The synthesis of octavalene (tricyclo[5.1.0.02,8]octa-3,5-diene) and several substituted octavalenes Tetrahedron Volume 42, Issue 6, 1986, Pages 1585-1596 Manfred Christl, Reinhard Lang and Clemens Herzog Sjabloon:DOI
  13. Electronic structure of octavalene. Photoelectron spectroscopic investigations Rolf Gleiter, Peter Bischof, Manfred Christl J. Org. Chem., 1986, 51 (15), pp 2895–2898 Sjabloon:DOI