Sulfaat

Uit testwiki
Versie door imported>ErikvanB op 1 nov 2023 om 02:12 (Voorbeelden van sulfaten)
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Het sulfaat anion, Sjabloon:Nowrap
De structuur en binding van het sulfaation

Sulfaat is in de anorganische chemie de zuurrest van zwavelzuur en de zouten ervan. Er wordt soms ook naar verwezen als Vitriool.

Structuur en eigenschappen

Het sulfaation is een polyatomisch oxoanion van zwavel met als brutoformule SO 42 en een molaire massa van 96,06 g/mol. Het ion bestaat uit een centraal zwavelatoom omgeven door vier zuurstofatomen in een tetraëdrische geometrie. Het sulfaation bezit een tweewaardig negatieve lading. Het is de geconjugeerde base van het waterstofsulfaation (ook bekend onder de verouderde namen hydrosulfaat en bisulfaat), met als formule HSO4, dat op zijn beurt weer een geconjugeerde base is van zwavelzuur (H2SO4).

Sulfaatverbindingen ontstaan wanneer kationen combineren met het anion SO42−-ion. Meestal resulteert deze combinatie in een zout, hoewel sulfaat ook een covalente binding kan aangaan met de meeste niet-metalen. Een sulfaatester is bijvoorbeeld een covalente verbinding van een sulfaatgroep met een organische restgroep. Een voorbeeld hiervan is dimethylsulfaat. Dergelijke verbindingen worden bereid door de reactie van zwavelzuur met een geschikt alcohol, zoals bijvoorbeeld methanol:

2CHA3OH+HA2SOA4(CHA3)A2SOA4+2HA2O

Toepassingen

Sulfaten zijn belangrijk in zowel de chemische industrie als in biologische systemen:

Oxoanionen van zwavel

Naast sulfaat bestaan ook nog andere oxoanionen van zwavel:

Voorbeelden van sulfaten

Sjabloon:Wikt Sjabloon:Commonscat