Brontekst bekijken van Peter Ludvig Meidell Sylow

[[Afbeelding:Ludwig Sylow.jpg|thumb|Peter Ludvig Meidell Sylow]]

'''Peter Ludwig Mejdell Sylow''' (roepnaam Ludvig, [[Kristiania]], tegenwoordig [[Oslo]], [[12 december]] [[1832]] - aldaar, [[7 september]] [[1918]]) was een [[Lijst van wiskundigen#S|wiskundige]] uit [[Noorwegen]]. Hij is een van de grondleggers van de [[Groepentheorie|theorie van de eindige groepen]] en vooral bekend van de drie naar hem genoemde [[stellingen van Sylow]].

== Loopbaan ==
Sylow studeerde aan de [[Universiteit van Oslo|Universiteit van Kristiania]] en won in 1853 een wiskundewedstrijd. Aangezien er na zijn afstuderen geen universtaire post voor hem beschikbaar was, gaf hij in de jaren van 1858 tot 1898 les aan een school in [[Halden (plaats)|Halden]].

In die jaren vervolgde Sylow zijn wiskundige studies. Eerst werkte hij aan [[elliptische functie]]s, maar al spoedig maakte hij kennis met [[Niels Henrik Abel|Abel's]] artikelen over het verband tussen [[oplosbare groep]]en, [[Polynoom|polynomen]] en [[Wortel (wiskunde)|wortels]] en met het werk van [[Évariste Galois|Galois]]. Sylow kreeg in het jaar 1861 een [[stipendium]] om te gaan studeren in [[Berlijn]] en [[Parijs]]. Hij volgde in Parijs colleges van [[Michel Chasles|Chasles]] over de theorie van de [[kegelsnede]]n, van [[Joseph Liouville|Liouville]] over [[mechanica]] en van [[Duhamel]] over de theorie van de [[limiet]]en en maakte in Berlijn kennis met [[Leopold Kronecker|Kronecker]]

Hij mocht in 1862 invallen als docent aan de Universiteir van Kristiania en gaf daar onder meer college over het werk van [[Galoistheorie|Galois]] en [[Niels Henrik Abel|Abel]]. Hij redigeerde tussen 1873 en 1881 samen met [[Sophus Lie|Lie]] het verzamelde werk van Abel, waarbij hij volgens Lie het grootste deel van het werk voor zijn rekening nam.

Sylow werd in 1894 uitgever van de [[Acta Mathematica]] en hij kreeg dat jaar een [[eredoctoraat]] van de [[Universiteit van Kopenhagen]]. Sylow was in Noorwegen erg bekend, maar zijn werk viel wiskundigen in andere landen wel op. Mede daarom slaagde Lie er in 1898 voor Sylow in een aanstelling als hoogleraar aan de Universiteit van Kristiania te krijgen.

== Werk ==
Sylow maakte de [[stellingen van Sylow|drie stellingen, die zijn naam dragen]], in 1872 wereldkundig in een tien pagina lang artikel dat in de [[Mathematische Annalen]] verscheen.<ref>{{aut|L Sylow}}. [https://gdz.sub.uni-goettingen.de/id/PPN235181684_0005 Théorèmes sur les groupes de substitutions], 1872. in [[Mathematische Annalen]] 5, blz 584–594</ref> [[Augustin Louis Cauchy|Cauchy]] had toen al bewezen dat een [[Groep (wiskunde)|groep]], waarvan de [[Orde (groepentheorie)|orde]] door een [[priemgetal]] <math>p</math> kan worden [[Delen|gedeeld]] altijd een [[Element (wiskunde)|element]] van orde <math>p</math> heeft. Sylow gaf zelf tien jaar later ook het [[Wiskundig bewijs|wiskundige bewijs]] voor zijn stellingen. Bijna al het werk over eindige groepen maakt gebruik van deze drie stellingen van Sylow.

{{Appendix||2=
; literatuur
* {{aut|B Birkeland}}. Ludwig Sylow's lectures on algebraic equations and substitutions, Christiania (Oslo), 1862: An introduction and a summary, mei 1996. voor Historia Mathematica 23, blz 182-199
; voetnoten
{{References}}
; websites
* [[MacTutor History of Mathematics archive|MacTutor]]. [https://mathshistory.st-andrews.ac.uk/Biographies/Sylow/ Peter Ludwig Mejdell Sylow].
}}

{{DEFAULTSORT:Sylow, Peter Ludwig Mejdell}}
[[Categorie:Groepentheoreticus]]
[[Categorie:Noors hoogleraar]]
[[Categorie:Noors wiskundige]]