Brontekst bekijken van Geïnduceerde dipool-dipoolinteractie

'''Geïnduceerde dipool-dipoolinteracties''' of '''Debyekrachten''' (genoemd naar de Nederlands-Amerikaanse fysisch scheikundige [[Peter Debye]]) zijn [[intermoleculaire krachten]] (krachten tussen moleculen) die ontstaan uit de aantrekking tussen een  [[molecuul|molecule]] met een permanent [[dipoolmoment]] (een zogenaamde [[polaire verbinding]]) en een [[Polariseerbaarheid|polariseerbare]] molecule. Naast de [[dipool-dipoolinteractie]]s en de [[londonkracht]]en, behoren de geïnduceerde dipool-dipoolinteracties tot de [[vanderwaalskrachten]].

== Beschrijving ==
De polariseerbaarheid is een eigenschap van de molecule of het atoom zelf en ligt vrijwel geheel vast zolang de elektronische [[kwantumtoestand]] van het deeltje niet verandert. Bij polarisatie worden de elektronenwolken onder invloed van het uitwendig [[elektrisch veld]], afkomstig van een [[dipool]], enigszins vervormd, zodoende dat de ladingsverdeling binnenin het atoom of de molecule wijzigt. Dit is gemakkelijker voor de elektronen van een groter atoom, bijvoorbeeld [[zwavel]] dan voor een kleiner atoom, zoals [[Zuurstof (element)|zuurstof]]. Ook elektronen in [[onverzadigde verbinding]]en of in een [[Gedelokaliseerd elektron|gedelokaliseerd]] systeem, zoals de [[Pi-binding|π-elektronen]] van [[benzeen]], zijn doorgaans eenvoudiger te polariseren dan de elektronen van een [[Sigma-binding|σ-binding]], zoals in [[methaan]]. De polariseerbaarheid {{Math|α}} drukt de mate uit waarin door een uitwendig aangelegd [[elektrisch veld]] {{Math|E}} in de molecule een tijdelijk [[Dipoolmoment|elektrisch dipoolmoment]] {{Math|μ}} geïnduceerd kan worden:

:<math>\mu = \alpha \cdot E</math>

Een voorbeeldinteractie is deze tussen [[waterstofchloride]] (de permanente dipool) en [[benzeen]] (een polariseerbare molecule). Onder invloed van de dipool in waterstofchloride wordt tijdelijk een elektrisch dipoolmoment gevormd in benzeen, waardoor beide molecule elkaar zullen aantrekken. Ook atomen, zoals de [[edelgas]]sen, kunnen hier gepolariseerd worden.<ref>{{en}} {{aut|J.K. Roberts & W.J.C. Orr}} (1938) - [http://pubs.rsc.org/en/content/articlelanding/1938/TF/tf9383401346 ''Induced dipoles and the heat of adsorption of argon on ionic crystals''], Trans. Faraday Soc., '''34''', pp. 1346-1349</ref>

== Sterkte ==
De interactie-energie tussen twee moleculen A (de dipool) en B (de polariseerbare molecule) wordt berekend aan de hand van de formule:

:<math>V_{\mathrm{d-id}} = - \frac{\mu_A^2 \alpha_B}{(2 \pi \epsilon_0)^2} \frac{1}{r^6}</math>

Daarin is:
* <math>\mu_A</math> het [[dipoolmoment]] van molecule A
* <math>\alpha_B</math> de [[polariseerbaarheid]] van molecule B
* <math>r</math> de afstand tussen de twee moleculen
* <math>\epsilon_0</math> de [[elektrische veldconstante]]

Een typische waarde voor de geïnduceerde dipool-dipoolinteractie-energie is 1 tot 2 kJ/mol. In tegenstelling tot de [[dipool-dipoolinteractie]] is de geïnduceerde dipool-dipoolinteractie onafhankelijk van rotatie, aangezien de geïnduceerde dipool de permanente dipool in haar beweging volgt.

{{Appendix}}
{{Navigatie intermoleculaire krachten}}

{{DEFAULTSORT:Geinduceerde Dipool-dipoolinteractie}}
[[Categorie:Chemische binding]]
[[Categorie:Fysische chemie]]